Στρατηγικές παρέμβασης για γονείς που ανησυχούν

Οι έφηβοι που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών μπορεί να είναι τόσο μυστικοπαθείς ,που να φαίνεται πως ζουν διπλή ζωή. του αμερικανικού λαού σε κωτικά Τα παιδιά συχνά προσπαθούν να κρύψουν από τους γονείς τους την κατανάλωση αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών, ενώ οι γονείς συχνά αρνούνται να δεχτούν τις πράξεις των παιδιών τους.

Όταν οι γονείς υποψιάζονται ότι ένας έφηβος μπορεί να πειραματίζεται με ναρκωτικές ουσίες:

Σύμφωνα με μελέτες που έχουν συμπεριλάβει νέους που βρίσκονται σε θεραπεία απεξάρτησης από τον εθισμό σε ναρκωτικές ουσίες, φαίνεται πως ποσοστό αυτών χρησιμοποιούσαν αλκοόλ και άλλες ουσίες για περισσότερα από δύο χρόνια χωρίς οι γονείς τους να το γνωρίζουν. Μέχρι τη στιγμή που ένας γονέας αρχίζει να υποψιάζεται ότι ο έφηβός του κάνει χρήση ουσιών, το ζήτημα μπορεί ήδη να έχει εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα.

Εμπιστευτείτε το ένστικτό σας: Αν έχετε την αίσθηση ότι ο έφηβός σας μπορεί να κάνει χρήση ουσιών, μην την αγνοήσετε. Μιλήστε ανοιχτά με το παιδί σας και εκφράστε τις ανησυχίες σας. Να είστε προετοιμασμένοι για το ενδεχόμενο να παραδεχτεί τη χρήση και να ζητήσει βοήθεια. Διατηρήστε στάση σταθερή αλλά υποστηρικτική: ένα λάθος μπορεί να διορθωθεί, ιδιαίτερα με την κατάλληλη καθοδήγηση. Εξετάστε το ενδεχόμενο συνεργασίας με επαγγελματία ψυχικής υγείας ή ειδικό σε θέματα εξάρτησης, ενώ ο/η παιδίατρος μπορεί να σας κατευθύνει στα πρώτα βήματα.

Παρακολουθήστε την κατάσταση: Αν το παιδί σας αρνείται την χρήση ουσιών αλλά οι ανησυχίες σας παραμένουν, συνεχίστε να παρατηρείτε προσεκτικά. Ενδείξεις όπως η ανεύρεση ουσιών ή σχετικών αντικειμένων, αναρτήσεις ή μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που σχετίζονται με χρήση ή διακίνηση, μπορεί να συμβάλουν στην κατανόηση της κατάστασης και στην αντιμετώπισή της.

Ιδιωτικότητα και όρια: Σε φυσιολογικές συνθήκες, οι έφηβοι χρειάζονται έναν βαθμό ιδιωτικότητας, ο οποίος αυξάνεται όσο ωριμάζουν. Ωστόσο, όταν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πιθανής χρήσης ουσιών, η προστασία της υγείας και της ασφάλειας του παιδιού μπορεί να δικαιολογεί πιο ενεργή παρέμβαση από την πλευρά των γονέων.

Συνεργαστείτε με τον/την παιδίατρό σας: Ακόμη και χωρίς απτές αποδείξεις, είναι σημαντικό να μοιραστείτε τις ανησυχίες σας με τον/την παιδίατρο. Οι αλλαγές στη συμπεριφορά μπορεί να σχετίζονται με ιατρικούς ή ψυχολογικούς παράγοντες. Ο/Η ειδικός μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τι συμβαίνει και να σας καθοδηγήσει στα επόμενα βήματα.

Συμβουλές για να προσεγγίσετε την αλήθεια και να εκφράσετε τις ανησυχίες σας:

• Μην μιλήσετε στο παιδί σας όταν εσείς ή εκείνο είστε θυμωμένοι ή υπό την επήρεια ουσιών. Περιμένετε μέχρι να επικρατεί ηρεμία και καθαρή σκέψη.
• Συμφωνήστε σε μια προσέγγιση και σε βασικά σημεία που θέλετε να συζητήσετε, ώστε η κουβέντα να είναι οργανωμένη και ουσιαστική.
• Φροντίστε να υπάρχει ιδιωτικότητα και όσο το δυνατόν λιγότερες διακοπές.
• Απομακρύνετε περισπασμούς όπως τα κινητά τηλέφωνα και εξασφαλίστε ότι δεν θα παραβρίσκονται άλλα ανήλικά μέλη της οικογένειας.
• Μην ξεκινάτε με κατηγορητικές δηλώσεις. Ορισμένες συμπεριφορές που μοιάζουν με χρήση ουσιών μπορεί να σχετίζονται με άλλες δυσκολίες, όπως κατάθλιψη ή προβλήματα στο σχολείο.
• Εκφράσεις που προκαλούν ντροπή ή φόβο συνήθως δεν βοηθούν. Αντίθετα, μπορεί να εντείνουν τα αρνητικά συναισθήματα και να απομακρύνουν το παιδί. Μια ήρεμη, υποστηρικτική στάση είναι πιο αποτελεσματική για να ενθαρρύνει την ειλικρίνεια και την αλλαγή συμπεριφοράς..
• Προσπαθήστε να εκφράσετε τις ανησυχίες σας ως εξής:
  • "Έχουμε παρατηρήσει κάποιες αλλαγές σε εσένα τελευταία." Ονομάστε τις. "Σε αγαπάμε και νιώθουμε ότι κάτι μπορεί να σε ανησυχεί. Μερικές φορές οι άνθρωποι συμπεριφέρονται διαφορετικά, επειδή πειραματίζονται με το αλκοόλ ή άλλα ναρκωτικά και μετά συνειδητοποιούν ότι έχουν μπλέξει πιο βαθιά από όσο νόμιζαν."
  • "Πρέπει να ανησυχούμε γι' αυτό; Αν ναι, ελπίζουμε να είσαι ειλικρινής μαζί μας και να μας το πεις, ώστε να σε βοηθήσουμε να σταματήσεις, γιατί τα ναρκωτικά είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για οποιοδήποτε παιδί να το αντιμετωπίσει μόνο του."