Το ταπεραμέντο του μωρού σας

Σκεφτείτε τα παρακάτω δύο μωρά, από την ίδια οικογένεια, τα οποία είναι και τα δύο αγόρια:

• Το πρώτο μωρό είναι ήρεμο και ήσυχο και χαίρεται να παίζει μόνο του. Παρατηρεί όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, αλλά σπάνια ζητά προσοχή. Όταν το αφήνουν μόνο του, κοιμάται για μεγάλες περιόδους και τρώει σπάνια.
• Το δεύτερο μωρό είναι νευρικό και τρομάζει εύκολα. Κουνάει τα χέρια και τα πόδια του, κινείται σχεδόν συνεχώς, είτε είναι ξύπνιο είτε κοιμάται. Ενώ τα περισσότερα νεογέννητα κοιμούνται 14 ώρες την ημέρα, αυτό κοιμάται μόνο 10 ώρες και ξυπνά με την παραμικρή δραστηριότητα που συμβαίνει κοντά του. Φαίνεται να βιάζεται να κάνει τα πάντα ταυτόχρονα, τρώει βιαστικά, καταπίνει γρήγορα το φαγητό του και παίρνει τόσο πολύ αέρα που χρειάζεται συχνά να ρευτεί.

Και τα δύο αυτά μωρά είναι απολύτως φυσιολογικά και υγιή. Φυσικά, το ένα δεν είναι "καλύτερο" από το άλλο. Αλλά επειδή οι χαρακτήρες τους είναι τόσο διαφορετικοί, τα δύο μωρά θα αντιμετωπίζονται πολύ διαφορετικά, ακόμη και από τη γέννησή τους.

Ανακαλύπτοντας τα μοναδικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας

Το μωρό σας θα δείξει πολλά μοναδικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του από τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση. Η ανακάλυψη αυτών των χαρακτηριστικών είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία του να έχεις ένα νέο μωρό.

Είναι πολύ δραστήριο και νευρικό, ή σχετικά ήρεμο; Είναι διστακτικό, όταν αντιμετωπίζει μια νέα κατάσταση, όπως το πρώτο του μπάνιο, ή το απολαμβάνει;

Στοιχεία της προσωπικότητάς τους θα εντοπίζετε σε ό,τι κάνουν, από το πώς κοιμούνται μέχρι το πώς κλαίνε. Όσο περισσότερη προσοχή δίνετε και ανταποκρίνεστε κατάλληλα στη μοναδική προσωπικότητά τους, τόσο πιο ήρεμη και προβλέψιμη θα είναι η ζωή σας τους επόμενους μήνες.

Πρόωρα βρέφη & βρέφη με χαμηλό βάρος γέννησης

Ενώ τα περισσότερα από τα παραπάνω πρώιμα χαρακτηριστικά είναι κληρονομικά στοιχεία του νεογέννητου, η εμφάνισή τους μπορεί να καθυστερήσει, εάν το μωρό σας γεννηθεί πολύ πρόωρα.

Τα πρόωρα βρέφη δεν εκφράζουν τις ανάγκες τους, όπως την πείνα, την κόπωση ή τη δυσφορία, τόσο ξεκάθαρα όσο άλλα νεογέννητα. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο φως, τον ήχο και τα αγγίγματα, και αυτά τα ερεθίσματα μπορεί να τα κάνουν να γίνουν ευερέθιστα και να αποφεύγουν την όποια επαφή. Όταν συμβαίνει αυτό, ο γονέας πρέπει να σταματήσει, να δώσει χρόνο και να περιμένει μέχρι το μωρό να είναι σε εγρήγορση και έτοιμο για περισσότερη προσοχή. Τελικά, οι περισσότερες από αυτές τις πρώιμες αντιδράσεις θα εξασθενίσουν, και τα φυσικά χαρακτηριστικά του μωρού θα γίνουν πιο εμφανή.

Τα μωρά που ζυγίζουν λιγότερο από 2,5 κιλά κατά τη γέννηση (χαμηλό βάρος γέννησης), ακόμα κι αν έχουν ολοκληρώσει τις εβδομάδες της κύησης, μπορεί επίσης να ανταποκρίνονται λιγότερο σε σύγκριση με άλλα νεογέννητα. Στην αρχή μπορεί να νυστάζουν πολύ και να μην είναι σε εγρήγορση. Μετά από μερικές εβδομάδες φαίνεται να ξυπνούν, να τρώνε με όρεξη, αλλά παραμένουν ευερέθιστα και υπερευαίσθητα σε ερεθίσματα ανάμεσα στα γεύματα. Αυτή η ευερεθιστότητα μπορεί να διαρκέσει μέχρι να μεγαλώσουν και να ωριμάσουν περισσότερο.

Ανταποκρινόμενοι στην ατομικότητα του μωρού σας

Από την πρώτη στιγμή, τα χαρακτηριστικά του μωρού σας θα επηρεάσουν τον τρόπο που το αντιμετωπίζετε και νιώθετε γι' αυτό. Εάν είχατε συγκεκριμένες ιδέες για την ανατροφή των παιδιών, επανεκτιμήστε τες τώρα για να δείτε αν πραγματικά ταιριάζουν με τον χαρακτήρα του μωρού σας. Το ίδιο ισχύει και για τις συμβουλές των ειδικών—από βιβλία, άρθρα και ειδικά από καλοπροαίρετους συγγενείς και φίλους—σχετικά με τον «σωστό» τρόπο ανατροφής ενός παιδιού.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος που να λειτουργεί για κάθε παιδί. Πρέπει να δημιουργήσετε τους δικούς σας κανόνες βασισμένους στη μοναδική προσωπικότητα του παιδιού σας, στις δικές σας πεποιθήσεις και στις συνθήκες της οικογενειακής σας ζωής.

Το σημαντικό είναι να παραμείνετε ευαίσθητοι στην ατομικότητα του μωρού σας. Μην προσπαθήσετε να το βάλετε σε κάποιο προκαθορισμένο καλούπι ή μοτίβο. Η μοναδικότητα του μωρού σας είναι η δύναμή του, και ο σεβασμός αυτής της δύναμης από την αρχή θα βοηθήσει να τεθεί η καλύτερη δυνατή βάση για το αίσθημα αυτοεκτίμησης και για τις σχέσεις αγάπης με τους άλλους.