Εξαφανίζοντας τον φόβο και τον πόνο από τις βελόνες—για το παιδί σας και για εσάς

Πολλοί γονείς αναβάλλουν τους προληπτικούς ελέγχους του παιδιού τους στον/στην παιδίατρο, γιατί φοβούνται πώς μπορεί να αντιδράσει το παιδί τους όταν χρειάζεται να κάνει μια ένεση. Αν το παιδί σας—ή εσείς—φοβάστε τον πόνο από τo εμβόλιο, δεν είστε μόνοι. Τουλάχιστον τα δύο τρίτα των παιδιών και το ένα τέταρτο των ενηλίκων έχουν φόβο για τις βελόνες.
Υπάρχουν απλοί τρόποι για να μετατρέψετε τον εμβολιασμό σε μια θετική, ήρεμη —και ακόμη και ανώδυνη— εμπειρία. Μάλιστα, μπορείτε να ακολουθήσετε μερικά εύκολα βήματα και οι εμβολιασμοί μπορεί να μην ενοχλήσουν καθόλου το παιδί σας.
Βοηθήστε το παιδί σας να νιώσει ότι έχει περισσότερο έλεγχο
Είναι φυσικό να θέλετε να περιμένετε μέχρι την τελευταία στιγμή, στον δρόμο προς το ιατρείο, για να πείτε στο παιδί σας ότι θα κάνει μια ένεση. Παρότι μπορεί να νομίζετε ότι έτσι αποφεύγετε το άγχος, στην πραγματικότητα δημιουργεί περισσότερο άγχος για εσάς και για εκείνο. Η προετοιμασία θέτει το πλαίσιο για μια καλύτερη εμπειρία.
- Χρησιμοποιήστε λέξεις που δημιουργούν μια θετική ιστορία για την εμπειρία τους. Οι λέξεις έχουν σημασία. Δοκιμάστε πιο ουδέτερες λέξεις όπως «πίεση», «τσίμπημα», «τσιμπηματάκι» και «εμβολιασμός» αντί για «πόνος» και «ένεση». Για παράδειγμα: «Πάμε στον γιατρό να πάρεις ένα φάρμακο που σε κρατά υγιή» ακούγεται διαφορετικά από το «Πρέπει να πάμε στον γιατρό να κάνεις μια ένεση».
- Δείξτε τους ότι καταλαβαίνετε τις ανησυχίες τους. Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό αν ήδη νιώθουν νευρικά ή αγχωμένα ι. Αν λέτε στα παιδιά «δεν είναι τίποτα» ή «μην ανησυχείς», μπορεί να νιώσουν ότι δεν καταλαβαίνετε τα συναισθήματά τους και, στην πραγματικότητα, να αυξηθεί το άγχος.
- Μπορείτε να κάνετε το παιδί σας να νιώσει ότι το ακούτε, αλλά ταυτόχρονα να το βοηθήσετε να ανταπεξέλθει. Πείτε κάτι όπως: «Το ξέρω! Δεν είναι και πολύ διασκεδαστικό. Δεν το περιμένεις με χαρά, έτσι; Σε καταλαβαίνω. Γι’ αυτό θα φτιάξουμε ένα σχέδιο ώστε να νιώσεις πιο άνετα και να έχεις τον έλεγχο». Αυτό μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να νιώσει ότι το ακούτε και ότι είστε εκεί για εκείνο. Έτσι, του δείχνετε ότι οι ανησυχίες του είναι λογικές και ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει. Αυτές οι ενέργειες βοηθούν όλους μας να διαχειριζόμαστε καλύτερα το άγχος μας.
- Μην απολογείστε. Λέμε «συγγνώμη», όταν κάνουμε κάτι λάθος. Το να φροντίζετε την υγεία του παιδιού σας δεν είναι λάθος.
- Δώστε έναν καλό λόγο για τον οποίο χρειάζεται το εμβόλιο. Το να γνωρίζει τον σκοπό μπορεί να παρακινήσει το παιδί σας. Μπορείτε να εξηγήσετε: «Κάνουμε εμβόλια γιατί σε προστατεύουν από το να αρρωστήσεις και σε κρατούν υγιή». Για μεγαλύτερα παιδιά, μπορείτε να πείτε: «Γιατί βοηθά το σώμα σου να χτίσει ανοσία ώστε να καταπολεμά επιβλαβείς λοιμώξεις». Το να επισημάνετε ότι κάνουν κάτι καλό για την κοινότητα μπορεί, επίσης, να είναι πολύ ισχυρό.
Κάντε ένα σχέδιο πριν από το τσίμπημα
Πριν πάτε στην επίσκεψη στον/ στην παιδίατρο, φτιάξτε ένα σαφές σχέδιο με το παιδί σας κΚάποιες φορές οι άνθρωποι θεωρούν ότι μια ιατρική πράξη ταυτίζεται με το χάσιμο του έλεγχου. Όμως, το να νιώθετε ενδυναμωμένοι έχοντας ένα σχέδιο είναι μια επιλογή, και οδηγεί σε πολύ καλύτερη εμπειρία. Όταν οι άνθρωποι ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν μια πρόκληση, είναι πιο εύκολο να νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο.
Υπάρχουν ακόμη και φιλικοί προς τα παιδιά οδηγοί για να σας βοηθήσουν να σχεδιάσετε τι θέλει να κάνει το παιδί σας ώστε να νιώθει πιο άνετα και πώς να αποφύγει να νιώσει πόνο από το τσίμπημα.
Ακολουθούν μερικές ιδέες
- Άνεση: Αν στο παιδί σας αρέσει η ιδέα να το κρατάτε αγκαλιά υπάρχουν πολλοί τρόποι να καθίσετε εσείς και το παιδί σας ώστε να είναι ασφαλές, ακίνητο και να νιώθει παρηγοριά από το άγγιγμά σας και την εγγύτητά σας. Το άγγιγμά σας και η άνεση που μπορεί να νιώσει αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται τα σήματα πόνου. Μπορεί να λειτουργήσει και για μεγαλύτερα παιδιά.
Σημείωση:Τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να συγκρατούνται παρά τη θέλησή τους για ιατρικές διαδικασίες. - Αναισθητικές κρέμες και σπρέι: Ρωτήστε τον/την γιατρό σας για επιλογές τοπικής αναισθητικής κρέμας, επιθέματα ή ψυκτικά σπρέι, είτε χωρίς συνταγή είτε με συνταγή. Ακολουθήστε τις οδηγίες για να ξέρετε πότε να την εφαρμόσετε. Μερικές φορές χρειάζονται περίπου 30 λεπτά για να δράσουν.
- Δόνηση στο δέρμα: Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι ο πόνος είναι στην πραγματικότητα «στο μυαλό μας». Όταν το σώμα μας αντιλαμβάνεται μια πιθανή απειλή, στέλνει ένα προειδοποιητικό σήμα μέσω των νεύρων μας στον εγκέφαλο. Όμως υπάρχουν τρόποι να εμποδίσουμε το σήμα να φτάσει στον εγκέφαλό μας. Ένας τρόπος είναι να χρησιμοποιήσουμε δόνηση στο δέρμα για να δημιουργήσουμε ένα «μποτιλιάρισμα» στο νευρικό σύστημα. Όταν τοποθετούμε ένα εργαλείο δόνησης στο μπράτσο (ή στο πόδι για μικρότερα παιδιά), ακριβώς πάνω από το σημείο όπου γίνεται η ένεση, σταματά το σήμα, αλλάζει την αίσθηση και αποτρέπει τον πόνο.στο δέρμα για να δημιουργήσουμε ένα «μποτιλιάρισμα» στο νευρικό σύστημα. Όταν τοποθετούμε ένα εργαλείο δόνησης στο μπράτσο (ή στο πόδι για μικρότερα παιδιά), ακριβώς πάνω από το σημείο όπου γίνεται η ένεση, σταματά το σήμα, αλλάζει την αίσθηση και αποτρέπει τον πόνο.
- Απόσπαση προσοχής: Ξέρετε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να τραβήξετε την προσοχή του παιδιού σας, όταν είναι απορροφημένο σε ένα βίντεο ή παίζει ένα παιχνίδι στο smartphone του. Χρησιμοποιήστε το ίδιο εργαλείο για να κατευθύνετε την προσοχή του μακριά από το άγχος και τον πόνο. Αφήστε το να διαλέξει τι θέλει να κάνει για να αποσπαστεί πριν και κατά τη διάρκεια του εμβολιασμού. Μερικές ιδέες περιλαμβάνουν το να πείτε μια ιστορία, να διαβάσετε ένα βιβλίο, να τραγουδήσετε ένα τραγούδι και να δείτε αστεία βίντεο.
- Πάρτε βαθιές ανάσες: Βάλτε το παιδί σας να εξασκηθεί στο να παίρνει εύκολες, αργές αναπνοές μέσα κι έξω. Αυτό Το ηρεμεί και μειώνει την αντίδραση του σώματός του στον πόνο. Μπορείτε να το βοηθήσετε αναπνέοντας μαζί του. Φροντίστε να ενημερώσετε τον/την παιδίατρο ότι εσείς και το παιδί σας έχετε συζητήσει επιλογές και να μοιραστείτε το σχέδιό σας.
Όταν το άγχος είναι υπερβολικό για να το διαχειριστείτε
Για τα περισσότερα παιδιά και ενήλικες, αυτές οι στρατηγικές είναι αρκετές για να βρουν την αίσθηση ελέγχου που χρειάζονται ώστε να νιώθουν ήρεμοι και σίγουροι κατά τη διάρκεια ιατρικών διαδικασιών. Ωστόσο, για ορισμένα παιδιά και ενήλικες, το άγχος μπορεί να είναι υπερβολικά έντονο. Μπορεί να χρειάζονται περισσότερη βοήθεια για να ξεπεράσουν την προηγούμενη αρνητική τους εμπειρία. Αν συμβαίνει αυτό, αναζητήστε υποστήριξη από έναν/μία επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Να έχετε υπόψη ότι το πώς νιώθετε επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το πώς θα αντιδράσει το παιδί σας κατά τη διάρκεια μιας ιατρικής διαδικασίας. Το στρες είναι μεταδοτικό, αλλά μεταδοτική είναι και η ηρεμία.
Εσείς γνωρίζετε καλύτερα το παιδί σας
Κάποιοι γονείς δεν μιλούν επειδή νιώθουν δισταγμό ή αμηχανία, ή επειδή ο/η γιατρός, παιδιάτρος ή ο/η νοσηλευτής/τρια δεν ρωτά. Μπορεί να ανησυχούν ότι θα δυσαρεστήσουν κάποιον. Είναι εντάξει να μιλήσετε όταν ξέρετε τι λειτουργεί για το παιδί σας. Ο/Η παιδίατρός σας χρειάζεται και θέλει τη γνώμη σας! Όλοι θέλουμε το ίδιο—να έχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Αυτό βελτιώνει τα πράγματα τώρα και προετοιμάζει το παιδί σας για μια ζωή όπου θα νιώθει καλά με τη φροντίδα της υγείας του.
Σχετικά άρθρα

Συστάσεις εμβολιασμού για προεφήβους, εφήβους και νεαρούς ενήλικες σύμφωνα με διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες
Ξεκινώντας περίπου από την ηλικία των 7 έως 18 ετών, τα παιδιά και οι έφηβοι χρειάζονται έναν αριθμό σημαντικών εμβολίων για να προστατευθούν. Τα εμβόλια που συνιστώνται γι’ αυτούς βοηθούν στην πρόληψη σοβαρών προβλημάτων υγείας—συμπεριλαμβανομένων τ…

Εμβόλιο HPV: Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς
Γιατί χρειάζονται όλα τα παιδιά το εμβόλιο HPV; Τι είναι ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV); Πόσο συχνός είναι ο HPV; Α Β Γ Πώς θα νιώσει το παιδί μου μετά τη χορήγηση του εμβολίου HPV; Γιατί συνιστάται το εμβόλιο HPV στις ηλικίες 9-12; Δ…

Γιατί οι παιδίατροι συστήνουν τα εμβόλια: Μια ανοιχτή επιστολή προς τους γονείς
Εάν σας μιλούσαν οι παιδίατροι για το πόσο αναγκαίος είναι ο ρόλος σας ως γονείς, θα σας έλεγαν τα παρακάτω: “Από την ημέρα που γεννήθηκε το παιδί σας, είδα και την απερίγραπτη χαρά και το βάρος της ευθύνης στα μάτια σας. Το ξέρω, γιατί ήμουν εκεί μα…