Επικοινωνώντας πέρα από την οικογένεια

Οι επικοινωνιακές δεξιότητες που μαθαίνει το παιδί σας θα επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά όχι μόνο με εσάς αλλά και με τον κόσμο γενικότερα. Αυτές οι δεξιότητες θα βοηθήσουν το παιδί σας να διαπραγματεύεται, να λύνει προβλήματα και να μαθαίνει από τους άλλους. Η επικοινωνία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να επαινείτε , να τιμωρείτε, να εκφράζετε συναισθήματα σας και να προσφέρετε διορατικότητα και να δείχνετε κατανόηση.

Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνείτε αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτού που επικοινωνείτε. Όταν γίνεται σωστά, η επικοινωνία είναι ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρετε αγάπη, αποδοχή, σεβασμό και επιδοκιμασία στο παιδί σας. Ο έπαινος, για παράδειγμα, δεν είναι απλώς το να λέτε λόγια. Απαιτεί να κατανοείτε πώς βλέπει το παιδί τον εαυτό του και τη συμπεριφορά του, και να επιλέγετε πότε και πώς να μοιραστείτε την υπερηφάνεια σας, ώστε να σας ακούσει και να δεχτεί το μήνυμά σας. Η επιτυχημένη επικοινωνία είναι μια διαδικασία δύο ατόμων, όχι απλώς το ένα άτομο να λέει κάτι στο άλλο. Αν επικοινωνείτε σταθερά καλά με το παιδί σας, θα ξέρει ότι το εκτιμάτε. Αυτό όχι μόνο θα καλλιεργήσει τη σχέση σας μαζί του, αλλά μπορεί να το βοηθήσει να μεγαλώσει, να αναπτυχθεί και να σταθεί στο ύψος των δυνατοτήτων του ως άνθρωπος.

Δυστυχώς, πάρα πολλοί γονείς δεν καταφέρνουν να εκφράσουν αυτή την αποδοχή. Μπορεί να σκέφτονται: Αν πω στον γιο μου ότι, στα μάτια μου, είναι μια χαρά όπως είναι, δεν θα έχει κίνητρο να προσπαθήσει περισσότερο και να τα πάει καλύτερα στη ζωή. Όμως, στην πραγματικότητα, τα παιδιά τα καταφέρνουν καλύτερα όταν νιώθουν ότι απαλλάσσονται από την πίεση να πρέπει να κερδίσουν την επιδοκιμασία των γονιών τους. Αντί να κρίνετε και να επικρίνετε συνεχώς το παιδί σας, αφήστε το να ξέρει ότι το αποδέχεστε και το αγαπάτε. Με τη σειρά του, θα αρχίσει να αγαπά περισσότερο τον εαυτό του και η αυτοεκτίμησή του θα βελτιωθεί.

Κάντε προσπάθεια να επικοινωνείτε αυτή την αποδοχή τόσο με λόγια όσο και με πράξεις. Ναι, μπορείτε να δείχνετε τα συναισθήματά σας με μη λεκτικούς τρόπους μέσω της γλώσσας του σώματός σας, συμπεριλαμβανομένων των εκφράσεων του προσώπου, των αγκαλιών και των χειρονομιών. Αλλά χρειάζεται επίσης να το εκφράζετε και με λόγια.

Πολύ συχνά, οι γονείς επιλέγουν αναποτελεσματικούς, μη αποδεκτούς τρόπους για να επικοινωνήσουν λεκτικά με τα παιδιά τους. Μπορεί να δίνουν διαταγές ("Θα το κάνεις όπως λέω, αλλιώς!"), να κάνουν διάλεξη ("Όταν ήμουν παιδί, είχα διπλάσιες δουλειές από εσένα"), ή να κηρύττουν ("Δεν πρέπει ποτέ να συμπεριφερθείς έτσι ξανά"). Ή μπορεί να επικρίνουν ("Τα κάνεις όλα λάθος σήμερα"), να χλευάζουν ("Έδειχνες γελοίος όταν έκανες strike out"), ή να υποτιμούν ("Κάποιος στην ηλικία σου θα έπρεπε να ξέρει καλύτερα").

Να είστε θετικοί και υποστηρικτικοί στον τρόπο που μιλάτε στο παιδί σας. Να προσφέρετε συχνά έπαινο και να είστε όσο πιο συγκεκριμένοι μπορείτε ("Έκανες υπέροχη δουλειά λύνοντας εκείνο το δύσκολο πρόβλημα στα μαθηματικά σου απόψε"). Αφήστε το να ξέρει πόσο το εκτιμάτε όπως είναι, χωρίς να χρειάζεται να παλεύει για να μοιάσει στις δικές σας προκατασκευασμένες αντιλήψεις για το πώς θέλετε να είναι ("Ήμουν τόσο περήφανος απλώς βλέποντάς σε να τρέχεις στον αγώνα στίβου σήμερα").

Μπορείτε επίσης να δείξετε αποδοχή χωρίς να εμπλέκεστε σε ορισμένες από τις δραστηριότητες του παιδιού σας. Για παράδειγμα, αν απλώς το αφήσετε να ζωγραφίζει χωρίς να του δίνετε συμβουλές για το ποια χρώματα να αναμείξει, αυτό θα μεταφέρει το μήνυμα ότι τα καταφέρνει μια χαρά μόνο του. Με παρόμοιο τρόπο, μπορείτε μερικές φορές να ακούτε το παιδί σας ήσυχα, χωρίς να παρεμβάλλετε τις δικές σας σκέψεις και σχόλια που μπορεί να έρχονται σε αντίθεση με όσα λέει ή να το διορθώνουν.