Ραντεβού μετά το διαζύγιο

Μετά το διαζύγιο, πόσο σύντομα πρέπει να αρχίσετε να βγαίνετε ραντεβού;

Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στο χωρισμό των γονέων τους πριν κάποιος από τους γονείς αρχίσει να έχει νέα ερωτικά ενδιαφέροντα. Ένας γενικός κανόνας είναι να περιμένετε περίπου έξι μήνες από τη στιγμή του χωρισμού πριν ξεκινήσετε να βγαίνετε ραντεβού, αν και συχνά η πραγματικότητα διαφέρει. Είναι σημαντικό να μιλήσετε με το παιδί σας για τους νέους ενήλικες φίλους σας, να ακούσετε τα συναισθήματα και τις απόψεις του και να το αφήσετε να εκφραστεί ελεύθερα. Η ανοιχτή επικοινωνία βοηθά τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή και να διαχειριστούν καλύτερα τις αλλαγές στην οικογένεια.

Ακολουθούν μερικές άλλες προτάσεις που πρέπει να θυμάστε:

• Δεν χρειάζεται να συστήσετε το παιδί σας σε όλα τα ραντεβού σας—μόνο σε εκείνα τα άτομα με τα οποία αναπτύσσετε μια σοβαρή σχέση. Τα παιδιά μέσης παιδικής ηλικίας μπορεί να είναι περίεργα για τους ενήλικες με τους οποίους οι γονείς τους βγαίνουν ραντεβού, και ενδέχεται να αναπτύξουν συναισθηματικό δεσμό πολύ νωρίς, χωρίς να είναι ακόμα έτοιμα να το διαχειριστούν. Μπορεί να φαντάζονται ότι θα παντρευτείτε αμέσως τον νέο σας σύντροφο με την ελπίδα να δημιουργηθεί μια «παραδοσιακή οικογένεια». Εξηγήστε στο παιδί σας τις διαφορές ανάμεσα στο ραντεβού, στην ανάπτυξη σχέσης, στον αρραβώνα και στον γάμο, ώστε να καταλάβει ότι δεν οδηγούν όλα τα ραντεβού και οι φιλίες σε. Συζητήστε, επίσης, με τον σύντροφό σας πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να γνωρίσει το παιδί, και μην τον πιέσετε να το κάνει πριν νιώσει έτοιμος. Η προσεκτική και σταδιακή προσέγγιση βοηθά το παιδί να νιώσει ασφαλές και να δεχτεί πιο εύκολα τη νέα κατάσταση.
• Προετοιμάστε τόσο τον φίλο σας ή την φίλη όσο και το παιδί σας για την πρώτη τους συνάντηση. Πριν το παιδί σας γνωρίσει τον νέο σας σύντροφο, μιλήστε του γι’ αυτόν με θετικό τρόπο και εξηγήστε γιατί σας αρέσει. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε ότι είναι ευγενικός, διασκεδαστικός ή υπεύθυνος στη δουλειά του. Στη συνέχεια, προτείνετε τη γνωριμία με τρόπο που το παιδί να έχει λόγο: «Σκεφτόμουν ότι ίσως θα ήθελες να γνωρίσεις τον Γιάννη. Θέλεις να έρθει για δείπνο στο σπίτι ή να πάμε όλοι μαζί για φαγητό;». Ενθαρρύνετε το παιδί να συμμετέχει στη διευθέτηση της πρώτης συνάντησης και δώστε στον σύντροφό σας πληροφορίες για το παιδί: τι του αρέσει να κάνει, τα αθλήματα και τα χόμπι του, τι του αρέσει στο σχολείο και άλλες συνήθειες ή ενδιαφέροντα που μπορούν να βοηθήσουν τον σύντροφο να το προσεγγίσει με σεβασμό και προσοχή.
• Μην περιμένετε θαύματα κατά την πρώτη αυτή συνάντηση. Είναι φυσιολογικό η πρώτη συνάντηση μεταξύ του παιδιού σας και του νέου σας συντρόφου να προκαλέσει λίγο άγχος και από τις δύο πλευρές. Ο σκοπός της πρώτης επαφής είναι απλώς να γνωριστούν και όχι να γίνουν αμέσως φίλοι ή να ταιριάξουν. Μην βιάζεστε η σχέση χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί. Συζητήστε με τον σύντροφό σας να μην προσπαθήσει να εντυπωσιάσει ή να έρθει πολύ κοντά στο παιδί αμέσως. Αφήστε τους να χαλαρώσουν και να εξερευνήσουν τη γνωριμία τους φυσικά, με σεβασμό στους ρυθμούς του παιδιού. Έτσι, η πρώτη συνάντηση μπορεί να γίνει θετική εμπειρία για όλους.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να διαχειριστεί οποιαδήποτε αρνητικά συναισθήματα έχει. Μερικές φορές, τα παιδιά μπορεί να βλέπουν τον νέο σύντροφο της μητέρας ή του πατέρα ως απειλή, γιατί φαντάζονται ότι οι γονείς τους μπορεί να επανενωθούν κάποια μέρα. Όταν ο σύντροφός σας γίνει σημαντικό κομμάτι της ζωής σας και έρθει η στιγμή να τον συστήσετε στο παιδί, είναι σημαντικό να συζητήσετε ανοιχτά τυχόν μη ρεαλιστικές ιδέες ή ανησυχίες που έχει το παιδί. Για παράδειγμα, μπορείτε να εξηγήσετε με ήρεμο τρόπο ότι «Ο μπαμπάς και η μαμά χώρισαν και δεν θα ξαναπαντρευτούν μεταξύ τους», ώστε το παιδί να νιώσει ασφάλεια και να καταλάβει τη νέα πραγματικότητα. Είναι φυσιολογικό το παιδί να προτιμά τον γονιό του ή να νιώθει αβεβαιότητα για τον/την νέο/α σύντροφο. Με τον χρόνο, όμως, μπορεί να αρχίσει να τον/την βλέπει ως έναν καλό άνθρωπο με τον οποίο μπορεί να είναι φίλοι και να περνάει καλά. Οποιαδήποτε ζήλια ή ανασφάλεια σχετικά με τα ραντεβού σας με ένα άλλο άτομο συνήθως μειώνεται μετά από μια αρχική περίοδο προσαρμογής, καθώς το παιδί συνηθίζει στη νέα πραγματικότητα της οικογένειας. Πριν συστήσετε το παιδί στο νέο σας σύντροφο, ενημερώστε τον/την πρώην σύζυγο για αυτή την η γνωριμία. Το παιδί δεν πρέπει να νιώθει ότι κρατάει μυστικά ή ότι είναι υπεύθυνο να μεταφέρει μόνο του την πληροφορία. Αυτό μπορεί να είναι συναισθηματικά φορτισμένο και επώδυνο για το παιδί. Τα παιδιά δεν πρέπει να γίνονται φύλακες μυστικών ανάμεσα στους γονείς. Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί αισθάνεται ασφαλές και κατανοεί ότι οι ενήλικες αναλαμβάνουν τις σημαντικές αποφάσεις και τις συζητήσεις. 
• Δείξτε διακριτικότητα όσον αφορά τις οικείες σχέσεις με τον φίλο σας. Τα παιδιά παρατηρούν τους γονείς τους και μαθαίνουν για τον κόσμο των ενηλίκων μέσα από τα παραδείγματα τους. Καθώς αναπτύσσετε μια σχέση με έναν σύντροφο, το παιδί σας παρακολουθεί και μαθαίνει για την οικειότητα, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά στις σχέσεις. Μπορείτε να έχετε ανοιχτές, κατάλληλες για την ηλικία συζητήσεις που βοηθούν το παιδί να κατανοήσει πώς οι ενήλικες διαχειρίζονται τη φιλία, την αγάπη και την οικειότητα. Ωστόσο, δεν είναι κατάλληλο να εκτίθεται σε σεξουαλικές πράξεις ή λεπτομέρειες. Η καθοδήγηση πρέπει να γίνεται σταδιακά και με σεβασμό στην ηλικία του, ώστε το παιδί να μάθει για τις σχέσεις με ασφάλεια, σεβασμό και χωρίς άγχος.
  • Όταν τα παιδιά σχολικής ηλικίας εκτίθενται σε μια νέα σχέση , είναι σημαντικό να τους δώσετε μια σαφή και ειλικρινή εικόνα για τα συναισθήματά σας απέναντι στον σύντροφό και την επιθυμία σας να είστε κοντά του, καθώς και για τις διαφορές μεταξύ σχέσεων ενηλίκων και παιδιών ή εφήβων. Ενθαρρύνετέ τα να εκφράσουν τα δικά τους συναισθήματα, θετικά και αρνητικά, και να κάνουν ερωτήσεις για τον νέο σύντροφο και τον τρόπο που αλληλεπιδράτε, ώστε να νιώθουν ασφαλή, να συμμετέχουν στη διαδικασία και να μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους στις νέες οικογενειακές καταστάσεις. 

Κατευθυντήριες γραμμές για υποστήριξη γονέων και οικογενειών

Συνολικά, ο WHO αναφέρει ότι οι γονείς χρειάζεται να αναπτύξουν ασφαλείς, στοργικές και υποστηρικτικές σχέσεις με τα παιδιά τους, και ότι οι παρεμβάσεις που βοηθούν τους γονείς να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους στην επικοινωνία και στη σχέση με τα παιδιά μπορούν να μειώσουν προβλήματα ψυχικής υγείας και να προάγουν την ευημερία τους.