Πώς να καταλάβετε πότε το παιδί σας είναι έτοιμο να κόψει την πάνα

Η Μαρία, δυόμισι χρονών, έχει αρχίσει να δείχνει πολλά από τα σημάδια ετοιμότητας για εκπαίδευση στην τουαλέτα. Όταν αισθάνεται ότι πρόκειται να κάνει την ανάγκη της, κάνει μια περίεργη έκφραση στο πρόσωπο και μερικές φορές σκύβει. Όταν πρόκειται να κάνει κόπρανα, τρέχει και κρύβεται πίσω από τον καναπέ. Έχει καταφέρει ακόμα και να βγάλει η ίδια την πάνα της και λατρεύει να τρέχει γυμνή στο σπίτι, όποτε έχει την ευκαιρία. Οι γονείς της Μαρίας συμφωνούν ότι φαίνεται να είναι η ιδανική στιγμή να ξεκινήσουν. Ωστόσο, όταν της δείχνουν το γιογιό και της προτείνουν να καθίσει πάνω του για λίγο, αυτή απλώς γελάει και τρέχει μακριά. Προτιμά να ρισκάρει να κάνει ατύχημα — και να δει τους γονείς της ίσως να αντιδρούν — παρά να καθίσει ώστε να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα.

Ο καθορισμός της καλύτερης στιγμής για να ξεκινήσεις την εκπαίδευση στην τουαλέτα δεν είναι πάντα εύκολος — όχι μόνο επειδή η ετοιμότητα έρχεται σε διαφορετικές ηλικίες για διαφορετικά παιδιά, αλλά και επειδή το παιδί σας μπορεί να είναι έτοιμο σε έναν τομέα ανάπτυξης, αλλά όχι σε άλλον. Ένα μωρό ενός χρόνου που κάθεται ευχαρίστως στο γιογιό για να δει τις εικόνες ενός βιβλίου μπορεί ακόμα να μην καταλαβαίνει τον πραγματικό σκοπό του, ενώ ένα δίχρονο που ξέρει για τι χρησιμεύουν τα γιογιό μπορεί να αρνηθεί να το χρησιμοποιήσει λόγω της φυσικής τάσης των μικρών παιδιών να παραμένουν σχεδόν συνεχώς σε κίνηση.

Γενικά, τα περισσότερα παιδιά είναι σωματικά έτοιμα για εκπαίδευση στην τουαλέτα γύρω στους δεκαοκτώ μήνες — δηλαδή, το πεπτικό σύστημα και η ουροδόχος κύστη τους έχουν ωριμάσει σε σημείο που μπορούν να καθυστερήσουν την αφόδευση ή την ούρηση αρκετά, ώστε να φτάσουν στο γιογιό. Ωστόσο, συνήθως δεν είναι γνωστικά έτοιμα — δηλαδή ικανά να συσχετίσουν την ανάγκη τους με τη χρήση του γιογιό, να θυμούνται να το χρησιμοποιήσουν και να αντισταθούν σε περισπασμούς, αρκετά ώστε να ολοκληρώσουν τη διαδικασία — αυτό θα συμβεί μετά τα δεύτερα γενέθλιά τους. Οι κινητικές δεξιότητες που απαιτούνται για να πάνε στην τουαλέτα, να διαχειριστούν τα ρούχα τους και να καθίσουν ήσυχα στο γιογιό είναι, επίσης, σαφώς σημαντικές.

Το ίδιο ισχύει και για τη συναισθηματική ώθηση προς την ανεξαρτησία και την αυτοκυριαρχία — καθώς και για την επαρκή συναισθηματική ωριμότητα που απαιτείται για να χαλαρώσει αρκετά ο έλεγχος, ώστε να αποφευχθεί η δυσκοιλιότητα. Η κοινωνική ετοιμότητα — η επίγνωση της χρήσης της τουαλέτας από άλλους και η επιθυμία να μιμηθεί τη συμπεριφορά τους — αποτελεί ισχυρό κίνητρο για τα μικρά παιδιά και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Ένας άλλος παράγοντας είναι η γλωσσική ικανότητα να κατανοήσει τις εξηγήσεις σας για τη λειτουργία της τουαλέτας και να σας μεταφέρει οποιαδήποτε σύγχυση ή δυσφορία νιώθει.

Όπως μπορείτε να δείτε, μια σειρά από σωματικές και ψυχολογικές εξελίξεις βοηθούν στη διαδικασία της εκπαίδευσης στην τουαλέτα. Αν και δεν είναι απαραίτητο να περιμένετε μέχρι να είστε σίγουροι ότι όλες αυτές οι εξελίξεις έχουν πραγματοποιηθεί, κάθε βήμα αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας.