Δέκα πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε πριν πάτε το παιδί σας στο τμήμα επειγόντων περιστατικών

Αργά ή γρήγορα, μπορεί να αντιμετωπίσετε την αγχωτική στιγμή που χρειάζεται να πάτε το παιδί σας στα επείγοντα περιστατικά. Κάθε χρόνο, δεκάδες εκατομμύρια παιδιά και οικογένειες επισκέπτονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων στη χώρα μας

Αν έχετε χρόνο, αυτές οι συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να προετοιμαστείτε για μια επίσκεψη στο τμήμα επειγόντων περιστατικών και να γνωρίζετε τι να περιμένετε.

1. Σκεφτείτε ένα τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) με παιδιατρική ετοιμότητα

   Σε μια σοβαρή επείγουσα περίπτωση, πρέπει πάντα να πηγαίνετε στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών ή να καλέσετε αμέσως το 112 — χωρίς καθυστέρηση. Γνωρίζετε πού βρίσκεται το πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών; Γνωρίζετε με ποιο νοσοκομείο είναι συνδεδεμένος ο/η παιδίατρός σας;

   Αν πάτε το παιδί σας σε ένα κέντρο επείγουσας φροντίδας ή σε ένα τμήμα επειγόντων περιστατικών που δεν διαθέτει παιδιάτρους ή ειδικούς παιδιάτρους, το παιδί σας μπορεί να χρειαστεί να μεταφερθεί σε ένα νοσοκομείο που τους διαθέτει. Αυτό, εξαρτάται από την κατάστασή του.

   Τι σημαίνει «με παιδιατρική ετοιμότητα »;

   Μερικά ΤΕΠ έχουν παιδιατρική ετοιμότητα. Αυτό σημαίνει ότι διαθέτουν εξοπλισμό για το μέγεθος του παιδιού, εκπαιδευμένο προσωπικό και ειδικά μέτρα ασφαλείας για παιδιά. Τα ΤΕΠ με παιδιατρική ετοιμότητα συνδέονται με καλύτερα ποσοστά επιβίωσης για πολύ άρρωστα ή τραυματισμένα παιδιά. Ρωτήστε αν το νοσοκομείο συμμετέχει σε πρόγραμμα αναγνώρισης παιδιατρικής ετοιμότητας ή διαθέτει συντονιστές παιδιατρικής περίθαλψης επειγόντων περιστατικών στο προσωπικό.

   Σε ορισμένα παιδιατρικά τμήματα επειγόντων περιστατικών και παιδιατρικά νοσοκομεία υπάρχουν επίσης ειδικοί ψυχοκοινωνικής υποστήριξης παιδιών. Έχουν ειδική εκπαίδευση για να βοηθούν τις οικογένειες και μπορούν να αποτελέσουν εξαιρετική πηγή υποστήριξης για να μειώσουν το άγχος του παιδιού και να το κάνουν να αισθάνεται πιο άνετα στο τμήμα επειγόντων.

2. Πρώτα τηλεφωνήστε στον/στην παιδίατρό σας (όταν δεν πρόκειται για περίπτωση που η ζωή του παιδιού απειλείται).

   Ο παιδίατρός σας μπορεί να σας συμβουλέψει τηλεφωνικά και μπορεί να ενημερώσει το προσωπικό του τμήματος επειγόντων ότι θα προσέλθετε. Σε μια σοβαρή έκτακτη ανάγκη, οι γονείς δεν πρέπει να διστάσουν να καλέσουν το 166.

3. Δεν υπάρχει πρόβλημα να δώσετε φάρμακο για πυρετό ή πόνο πριν πάτε.

   Η χορήγηση παυσίπονων ή αντιπυρετικών φαρμάκων χωρίς τη συνταγή γιατρού, μπορεί να κάνει την εξέταση ευκολότερη. Σημειώστε την ώρα και τη δοσολογία του φαρμάκου που δώσατε στο παιδί σας. Το προσωπικό του τμήματος επειγόντων θα σας ρωτήσει για αυτά.

4. Μείνετε ήρεμοι και πείτε στο παιδί σας τι να περιμένει.

   Αν πανικοβληθείτε, το επίπεδο άγχους του παιδιού σας πιθανότατα θα αυξηθεί. Για πολλά παιδιά, το άγχος για το τι πρόκειται να συμβεί είναι χειρότερο από τον πραγματικό πόνο. Παιδιά όλων των ηλικιών στρέφονται στους γονείς τους για παρηγοριά. Επομένως είναι σημαντικό να συνεχίσετε να επικοινωνείτε. Να είστε ειλικρινείς, αλλά επίσης ευαίσθητοι με την κατάσταση και την ηλικία τους. Πείτε στο παιδί σας ότι όλοι είναι εκεί για να βοηθήσουν.

   Τι συμβαίνει σε ένα ΤΕΠ με παιδιατρική ετοιμότητα;

   Το προσωπικό θα:

   Ζυγίσει το παιδί σας (για ασφαλή δοσολογία φαρμάκων)

   Λάβει και θα επαναλάβει ένα πλήρες σύνολο ζωτικών σημείων

   Χρησιμοποιήσει εξοπλισμό κατάλληλο για παιδιά

   Ακολουθήσει κανόνες και πρωτόκολλα απεικόνισης που μειώνουν την έκθεση σε ακτινοβολία όταν απαιτούνται ακτινογραφίες ή αξονικές τομογραφίες

   Μερικές φορές ένα παιδί χρειάζεται φροντίδα σε νοσοκομείο από συγκεκριμένες υποειδικότητες παιδιάτρων. Τα τμήματα έκτακτης ανάγκης εφοδιασμένα για παιδιατρικές περιπτώσεις χρησιμοποιούν τυποποιημένες πολιτικές για την ασφαλή μεταφορά παιδιών και την ανταλλαγή αρχείων και εικόνων, ώστε να αποφευχθούν επαναλαμβανόμενες εξετάσεις.

5. Σχεδιάστε να παραμείνετε με το παιδί σας.

   Η παρουσία σας βοηθά το παιδί σας να αισθάνεται ασφαλές. Η φροντίδα που επικεντρώνεται στην οικογένεια συμπεριλαμβάνει τους γονείς στις αποφάσεις φροντίδας, τον σχεδιασμό εξιτηρίου και—όταν είναι κατάλληλο—κατά την ανάνηψη. Αν είναι δυνατόν, κανονίστε ώστε να μην χρειαστεί να φέρετε τα μικρότερα αδέρφια στο ΤΕΠ. Έτσι, μπορείτε να εστιάσετε στις ανάγκες του άρρωστου ή τραυματισμένου παιδιού σας, και τα άλλα παιδιά σας δεν χρειάζεται να αντέξουν τον χρόνο αναμονής.

   Συνιστάται επίσης οι γονείς να παραμείνουν στο νοσοκομείο με το παιδί τους, εφόσον τους το επιτρέψουν.

6. Φέρτε το ιατρικό ιστορικό του παιδιού σας και μια λίστα με τα φάρμακα που παίρνει.

   Είναι πάντα καλή ιδέα να έχετε έτοιμες τις παρακάτω πληροφορίες. Μπορεί να σας τις ζητήσουν πολλά μέλη του προσωπικού στα επείγοντα:

   Πληροφορίες ασφάλισης υγείας και ταυτότητα γονέα/κηδεμόνα

   Το όνομα και τα στοιχεία επικοινωνίας του παιδιάτρου του παιδιού σας και οποιωνδήποτε άλλων γιατρών

   Γνωστές αλλεργίες

   Προηγούμενο ιατρικό και χειρουργικό ιστορικό

   Λίστα τρεχόντων φαρμάκων (συμπεριλαμβανομένων συνταγογραφούμενων, χωρίς συνταγή παυσίπονων, ομοιοπαθητικών φαρμάκων, βιταμινών και συμπληρωμάτων)

   Μια σύντομη χρονολόγηση των συμπτωμάτων και των γεγονότων που οδήγησαν στην επίσκεψη του παιδιού σας στα επείγοντα

   Πότε έφαγε ή ήπιε τελευταία φορά το παιδί σας. Πολλά τμήματα επειγόντων περιστατικών δεν επιτρέπουν στους ασθενείς να τρώνε ή να πίνουν τίποτα, μέχρι ο γιατρός να δώσει την άδεια. Ο κύριος λόγος είναι να προστατεύσει το παιδί σας, σε περίπτωση που χρειαστεί να υποβληθεί σε κάποια επέμβαση ή να λάβει φάρμακα που απαιτούν άδειο στομάχι.

7. Ένα αντικείμενο που του δίνει ασφάλεια μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

   Αν το παιδί σας χρειάζεται κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο για να ηρεμήσει ή να νιώσει άνετα, μην διστάσετε να το φέρετε. Ένα αγαπημένο παιχνίδι, μια κουβέρτα ή ένα βιβλίο, για παράδειγμα, μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να αποσπαστεί από τον πόνο και να αισθανθεί λιγότερο άγχος σε ένα άγνωστο μέρος.

8. Να αναμένετε διαλογή ασθενών και πιθανές περιόδους αναμονής.

   Τα τμήματα επειγόντων περιστατικών δεν λειτουργούν με βάση την αρχή «όποιος φτάνει πρώτος, εξυπηρετείται πρώτος». Λάβετε υπόψη ότι μπορεί να υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να περιμένετε. Οι πιο σοβαρά άρρωστοι ασθενείς εξετάζονται πρώτοι. Ωστόσο, αν ο/η παιδίατρός σας τηλεφωνήσει στο νοσοκομείο πριν από την άφιξή σας, αυτό μπορεί μερικές φορές να βοηθήσει στην επιτάχυνση της διαδικασίας.

   Επιπλέον, ανάλογα με το πόσο άρρωστο είναι το παιδί σας, μπορεί να χρειαστεί εξετάσεις αίματος και/ή απεικονιστικές εξετάσεις. Να κατανοείτε ότι μπορεί να χρειαστεί πολύς χρόνος μέχρι να επιστρέψουν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων και/ή των απεικονίσεων.

9. Οι ψυχικές κρίσεις είναι και αυτές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

   Τα ΤΕΠ με παιδιατρική ετοιμότητα διαθέτουν εργαλεία που βασίζονται σε αποδεδειγμένες μεθόδους για την ανίχνευση και τη θεραπεία κρίσεων ψυχικής και συμπεριφορικής υγείας (όπως σοβαρή διέγερση ό άγχος ή κίνδυνος αυτοκτονίας) και μπορούν να παρέχουν σχέδια ασφάλειας και παραπομπές. Αν το παιδί σας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καλέστε το 166/112.

10. Εσείς ξέρετε καλύτερα το παιδί σας, γι' αυτό μιλήστε!

    Ως γονέας, είστε ο καλύτερος υπερασπιστής του παιδιού σας και ο καλύτερος ερμηνευτής των αναγκών του. Αν πιστεύετε ότι το παιδί σας πονάει, πείτε το. Αν δεν πιστεύετε ότι είναι έτοιμο να φύγει από το νοσοκομείο, ενημερώστε κάποιο μέλος της ομάδας του τμήματος έκτακτης ανάγκης.

    Μη διστάσετε να κάνετε επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις και να παραμείνετε υπομονετικοί. Εσείς και το παιδί σας θα συναντήσετε πολλά διαφορετικά άτομα — η ομάδα του ΤΕΠ αποτελείται από πολλούς διαφορετικούς επαγγελματίες υγείας. Κάθε γιατρός ή νοσηλευτής μπορεί να χρειαστεί να ακούσει ξανά την ιστορία του παιδιού σας. Αυτό μπορεί να φαίνεται επαναλαμβανόμενο, αλλά βοηθά την ομάδα να παρέχει την καλύτερη δυνατή φροντίδα.

Μετά από κάθε επίσκεψη ή μεταφορά στο ΤΕΠ, επικοινωνήστε με τον παιδίατρόο σας για παρακολούθηση.

Τελευταία ενημέρωση

1/15/2026

Πηγή

American Academy of Pediatrics Committee on Pediatric Emergency Medicine (Copyright © 2026)