Ο πρώτος θηλασμός

Τα λεπτά που ακολουθούν μετά τον τοκετό αποτελούν συνήθως ένα πρωτόγνωρο, συναρπαστικό διάστημα για όλους τους εμπλεκόμενους. Καθώς αναρρώνετε από τη σωματική εμπειρία του τοκετού, ίσως να αισθάνεστε κατακλυσμένη από ένα τεράστιο πλήθος νέων συναισθημάτων, πιθανά να νιώθετε ταυτόχρονα ελπίδα αλλά και αβεβαιότητα Φυσικά, πρόκειται και για μια περίοδο που θέλετε η επαγγελματική φροντίδα για το νεογέννητό σας να προχωρήσει σύμφωνα με τις επιθυμίες σας.

Ιδανικά, θα έχετε ενημερώσει εκ των προτέρων τον/την Γυναικολόγο-Μαιευτήρα και Παιδίατρο για την επιθυμία σας να θηλάσετε. Ο/Η σύντροφός σας ή η μαία/ο μαιευτής θα πρέπει να υπενθυμίσει στο ιατρικό ή/και νοσηλευτικό προσωπικό που φροντίζει το νεογνό ότι δεν θέλετε να δοθεί στο νεογέννητό σας νερό, πιπίλα ή άλλες συμπληρωματικές τροφές, αν δεν συντρέχει σοβαρός ιατρικός λόγος.

Επαφή Δέρμα με δέρμα (skin to skin)

Συνιστάται το μωρό σας να τοποθετηθεί στην κοιλιά σας λίγα λεπτά μετά τον τοκετό. Προτείνεται να θηλάσετε μέσα σε μία ώρα από τη στιγμή που γεννήσατε για να εκμεταλλευτείτε το ένστικτο του μωρού να θηλάσει. Όταν ένα υγιές νεογνό τοποθετηθεί σε επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα, είναι σε θέση να προσκολληθεί στο στήθος χωρίς επιπλέον βοήθεια μέσα στην πρώτη ώρα μετά τη γέννησή του.

Τα νεογνά που τοποθετούνται στην κοιλιά της μητέρας τους μετά τη γέννησή τους και που προσκολλώνται εντός της πρώτης ώρας στο στήθος, έχουν περισσότερες πιθανότητες για επιτυχημένο θηλασμό σε σχέση με τα νεογνά που δεν προσκολλώνται άμεσα. Η έκκριση του γάλακτος συμβαίνει, επίσης, νωρίτερα στις μητέρες που θηλάζουν αμέσως μετά τον τοκετό. Στην πραγματικότητα, τα νεογνά που θηλάζουν σχεδόν αμέσως μετά τη γέννησή τους είναι πιο πιθανό να θηλάζουν ακόμα σε ηλικία 2 - 4 μηνών σε σχέση με εκείνα που ξεκίνησαν να θηλάζουν μετά το πέρας των δύο πρώτων ωρών από τη γέννησή τους.

Ο άμεσος θηλασμός ενεργοποιεί, επίσης, τη διαδικασία της παραγωγής μητρικού γάλακτος και βοηθά στη συστολή της μήτρας, ώστε να επιστρέψει στην κατάσταση προ της εγκυμοσύνης, γεγονός που μειώνει την πιθανότητα υπερβολικής αιμορραγίας μετά τον τοκετό.

Ο άμεσος θηλασμός είναι εφικτός στις περισσότερες υγιείς γεννήσεις, όταν ένα μωρό δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα, πέρα από το στέγνωμα και τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος. Προσφέροντας το στήθος σας στο μωρό αυτή τη στιγμή, το βοηθάτε να εκμεταλλευτεί το φυσικό του ένστικτο να προσκολληθεί και να θηλάσει. Θα πρέπει να τοποθετήσετε το μωρό σας σε επαφή δέρμα με δέρμα στην κοιλιά ή το στήθος σας, με γυμνό το δέρμα και των δύο. Το μωρό σας θα μπορούσε να φορά μόνο μια πάνα. Αν το μωρό κρυώνει, η θερμότητά σας θα αυξήσει τη θερμοκρασία του μωρού. Αυτή η επαφή δέρμα με δέρμα θα επιτρέψει, επίσης, στο μωρό να έχει άμεση πρόσβαση στο στήθος.

Προσκόλληση

Η προσκόλληση δεν σημαίνει ότι το νεογέννητο θα ξέρει αμέσως τι να κάνει. Κάποιες μητέρες διαπιστώνουν ότι το μωρό τους δεν ρουφάει ενεργά στις πρώτες προσπάθειες, αλλά απλά φωλιάζει ικανοποιημένο στο στήθος, γλείφει διστακτικά τη θηλή ή προσκολλάται στον μαστό και θηλάζει για λίγο για να σταματήσει μετά και να κοιτάξει τριγύρω. Κάποιες άλλες μητέρες διαπιστώνουν ότι το μωρό τους προσκολλάται αμέσως σωστά και ξεκινάει να ρουφάει σαν να το έκανε μήνες πριν. (Τα περισσότερα μωρά έχουν ήδη εξασκηθεί με το να πιπιλούν τα δάχτυλά τους μέσα στη μήτρα).

Λίγη σημασία έχει τη δεδομένη στιγμή, εάν το νεογνό σας θηλάζει αποτελεσματικά ή όχι. Το πιο σημαντικό τώρα είναι εσείς οι δύο να αρχίσετε να μαθαίνετε ο ένας τον άλλον, το μωρό να εξοικειωθεί με το στήθος και να αρχίσει να συνδέει την όψη, τη μυρωδιά, και την αίσθηση του στήθους με την ικανοποίηση του αισθήματος της πείνας και της δίψας. Το βρέφος μαθαίνει, επίσης, ότι όταν το κρατάτε αγκαλιά δέρμα με δέρμα, νιώθει ζεστασιά, άνεση και φροντίδα.

Ο πρώτος θηλασμός ωφελεί και τη μητέρα

Αυτός ο πρώτος θηλασμός είναι σημαντικός και για εσάς, επειδή αντιπροσωπεύει το πρώτο βήμα στη δημιουργία αυτής της σχέσης. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά είστε προετοιμασμένη, στην πρώτη σας πραγματική εμπειρία θηλασμού, ίσως, να νιώθετε λίγο περίεργα. Η γλώσσα του μωρού στη θηλή σας ή η σφιχτή του λαβή στο στήθος σας ίσως είναι διαφορετικές εμπειρίες από ό,τι είχατε φανταστεί. Παράλληλα, μπορεί να αναρωτιέστε αν κρατάτε σωστά το μωρό ή αν είναι πράγματι προσκολλημένο και έχει πιάσει τη θηλή. Ίσως να θεωρείτε τη βοήθεια που προσφέρουν οι νοσηλευτές/νοσηλεύτριες παρεμβατική ή να αισθάνεστε αμήχανα, όταν προσπαθείτε να θηλάσετε σε ένα δωμάτιο γεμάτο με αγνώστους. Όλα αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά για μια νέα μητέρα.

Όπως σε κάθε σχέση, έτσι κι εσείς με το νεογέννητό σας θα πρέπει να μάθετε ο ένας τον άλλον και να προσαρμοστείτε στη νέα αυτή πραγματικότητα. Όπως συμβαίνει με κάθε σωματική δεξιότητα, η τελειοποίηση της δεξιότητας του θηλασμού, θα έρθει με την εξάσκηση. Προς το παρόν, όμως, είναι ώρα για να χαλαρώσετε και, να απολαύσετε αυτή τη στιγμή, και να περιμένετε μέχρι να ξεκουραστείτε και οι δύο πριν αρχίσετε να ανησυχείτε για την τελειοποίηση της τεχνικής του θηλασμού.

Τι συμβαίνει, εάν χρειαστεί να περιμένετε;

Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι δυνατός ή δεν συστήνεται ο θηλασμός αμέσως μετά τον τοκετό. Αν το μωρό σας γεννήθηκε πρόωρα, είναι άρρωστο ή σε κρίσιμη κατάσταση ή αν εσείς ακόμα προσπαθείτε να αναρρώσετε από τα φάρμακα που σας χορηγήθηκαν για την καισαρική τομή ή οποιοδήποτε άλλο είδος αναισθησίας, ίσως χρειαστεί να αναβάλλετε τον θηλασμό. Παρά το γεγονός ότι τέτοιες συνθήκες είναι δύσκολες, υπάρχει ακόμα αρκετός χρόνος να γνωριστείτε με το μωρό σας. Το συντομότερο δυνατό μετά από έναν δύσκολο τοκετό, ζητήστε βοήθεια από το προσωπικό του νοσοκομείου, ώστε ο θηλασμός να προχωρήσει όσο το δυνατόν πιο ομαλά.