Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποιες ασυμμετρίες, πολλές από τις οποίες εμφανίζονται και στο πρόσωπό τους. Μάλιστα, αν κάποιος κοιτάξει προσεκτικά, θα δει ότι αυτές οι διαφορές και ασυμμετρίες γίνονται πιο εμφανείς. Ωστόσο, στα παιδιά κάποιες φορές αυτές οι ασσυμετρίες μπορεί να είναι δείκτης κάποιας πάθησης και όχι απλώς αισθητικές διαφορές.

Μικροσωμία κρανιοπροσώπου

Παιδιά που γεννιούνται με αυτή τη συγγενή πάθηση έχουν τη μία πλευρά του προσώπου λιγότερο αναπτυγμένη από την άλλη.

Οι συχνότερες περιοχές που προσβάλλονται:

Αυτί: Οποιαδήποτε παραμόρφωση, από αλλαγή στο σχήμα έως και πλήρη απουσία αυτιού
Ακουστικός πόρος: Απουσία του πόρου, με αποτέλεσμα μειωμένη ακοή
Κάτω γνάθος (πηγούνι): Μειωμένη ανάπτυξη, το σημείο του πηγουνιού να κλίνει προς την πλευρά της μειωμένης ανάπτυξης και αδυναμία ορθού δαγκώματος
Κίνηση προσώπου: Ένα μόνο νεύρο (προσωπικό νεύρο)
Οφθαλμική κόγχη και/ή μάτι: Τα μάτια μπορεί να είναι μικρά ή να απουσιάζουν.
Παιδιά με τέτοιες παθήσεις παρακολουθούνται από μια ομάδα ειδικών , που περιλαμβάνει πλαστικό χειρουργό, ΩΡΛ χειρουργό, γνάθοχειρουργό, λογοθεραπευτή, οδοντίατρο και ορθοδοντικό. Μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση για να βοηθηθεί η ανάπτυξη της γνάθου και να επιδιορθωθεί το αυτί. Ο λόγος για τον οποίο εμφανίζεται αυτή η πάθηση δεν είναι πλήρως κατανοητός, αν και πιθανότατα ευθύνονται τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Συγγενής παράλυση προσωπικού νεύρου

Σε κάθε πλευρά του προσώπου, υπάρχει ένα κύριο προσωπικό νεύρο με πολλούς κλάδους . Τα παιδιά μπορεί να γεννηθούν με ανεπάρκεια αυτού του νεύρου, συνήθως στη μία πλευρά. Μερικές φορές επηρεάζονται και τα δύο νεύρα, γεγονός που αποτελεί σπάνια περίπτωση .

Οι αιτίες της συγγενούς παράλυσης του νεύρου του προσώπου είναι συνήθως τραύμα κατά τον τοκετό ή αναπτυξιακή ανωμαλία.

Αναπτυξιακή ανωμαλία: Όταν επηρεάζεται η μία πλευρά, συνήθως εκδηλώνεται ως μυϊκή αδυναμία, με δυσκολίες στην ανύψωση του φρυδιού, στο κλείσιμο του ματιού, δυσκολίες στο φαγητό ή στο χαμόγελο αντίστοιχα στην πλευρά που επηρεάζεται. Η αμφοτερόπλευρη μορφή (και στις δύο πλευρές) αυτού του προβλήματος είναι γνωστή ως Σύνδρομο Mobius. Το σύνδρομο Mobius είναι μια συγγενής παράλυση των μυών της έκφρασης, συνήθως εξαιτίας της ανεπάρκειας του προσωπικού νεύρου, καθώς και ενός από τα νεύρα που ελέγχουν την κίνηση του ματιού.
Τραύμα κατά τον τοκετό: Το 90% των περιπτώσεων που σχετίζονται με τραύμα κατά τον τοκετό θα βελτιωθεί χωρίς θεραπεία. Εάν δεν εξαφανιστεί αυθόρμητα, τότε με βάση την τοποθεσία της βλάβης του νεύρου, μπορεί να πραγματοποιηθεί μια χειρουργική επέμβαση που ονομάζεται νευρορραφή (ράψιμο των άκρων του νεύρου) ή μόσχευμα νεύρου για να αποκατασταθεί η φυσιολογική νευρική λειτουργία.

Εκτός από την αδυναμία επικοινωνίας με τους άλλους μέσω της έκφρασης του προσώπου, τα παιδιά με αδυναμία/παράλυση του προσωπικού νεύρου μπορεί να έχουν δυσκολία στο κλείσιμο του ματιού στην πλευρά που επηρεάζεται, και συνεπώς να παρουσιάζουν ερεθισμό του ματιού και/ή έλκος του κερατοειδούς. Η παρατεταμένη έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε λοίμωξη ή απώλεια της όρασης.

Υπάρχουν δύο μορφές θεραπείας:

Προστασία του ματιού: Ένα μικρό βάρος τοποθετείται χειρουργικά στο άνω βλέφαρο της πλευράς που επηρεάζεται. Αυτό θα κάνει πιο εύκολο το κλείσιμο του ματιού, με στόχο την προστασία του κερατοειδούς και την απαλλαγή του ματιού από λοιμώξεις.
Αναδημιουργία του χαμόγελου: Η ικανότητα του χαμόγελου μπορεί να αποκατασταθεί είτε με μεταφορά ενός από τους γύρω μύες του προσώπου στη γωνία του στόματος, είτε με εμφύτευση ενός νέου μυός που λαμβάνεται από άλλο μέρος του σώματος του ασθενούς. Με τον νέο μυ, αρτηρίες, φλέβες και νεύρα πρέπει να επανασυνδεθούν κάτω από μικροσκόπιο για να αποκατασταθεί η λειτουργία τους. Το νεύρο που τροφοδοτεί τον νέο μυ προέρχεται είτε από έναν μασητήρα μυ στην ίδια πλευρά του προσώπου είτε από ένα φυσιολογικό κλάδο του προσωπικού νεύρου στην άλλη πλευρά του ασθενούς.

Επίκτητη παράλυση του προσωπικού νεύρου

Τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν αδυναμία/παράλυση του προσωπικού νεύρου κατά τη διάρκεια της ζωής τους εξαιτίας κάποιου τραύματος, όγκων ή λόγω παράλυσης Bell. Η παράλυση Bell πιστεύεται ότι προκαλείται από μια ιογενή λοίμωξη που επηρεάζει το προσωπικό νεύρο, και ως εκ τούτου συχνά οδηγεί σε μονόπλευρη παράλυση του προσώπου. Με τον καιρό, το νεύρο μπορεί να ανακτήσει τη λειτουργία του. Πολλά παιδιά ανακτούν πλήρη λειτουργία, ενώ άλλα ανακτούν μόνο μερική λειτουργία του νεύρου. Στην περίπτωση που δεν επιστρέψει η λειτουργία του νεύρου, μπορεί να προσφερθεί θεραπεία, όπως περιγράφεται παραπάνω για τις συγγενείς περιπτώσεις.