Θετά αδέλφια

Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να πηγαίνουν καλά μεταξύ τους;

Μία από τις πιο δύσκολες πλευρές μιας μεικτής οικογένειας είναι τα παιδιά του καθενός γονέα να νιώσουν άνετα ζώντας μαζί ως αδέλφια. Παιδιά που εισέρχονται στο ίδιο νοικοκυριό με ελάχιστη προετοιμασία και αναμένεται να λειτουργήσουν ως μια αρμονική, στοργική οικογένεια είναι απίθανο να τα καταφέρουν. Σχέσεις σαν από παραμύθι μπορεί να φαίνονται να αναπτύσσονται εκείνες τις πρώτες εβδομάδες που γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά αυτό είναι γενικά μόνο μια περίοδος μέλιτος, μέχρι τα παιδιά να νιώσουν αρκετά άνετα για να εκφράσουν τις διαφωνίες και τις συγκρούσεις τους μεταξύ τους.

Αντιπαλότητα μεταξύ θετών αδελφών

Όπως με όλα τα αδέλφια, πιθανότατα θα υπάρξει κάποιος ανταγωνισμός μεταξύ των παιδιών στις μεικτές οικογένειες, σε μεγάλο βαθμό για την προσοχή των γονέων τους. Δεν πρέπει να αναμένεται τα αδέλφια από άλλο γάμο να περνούν όλο τους το χρόνο μαζί, και στην πραγματικότητα, κάθε παιδί θα χρειαστεί λίγο χρόνο μόνο με τον δικό του γονέα.

Στις οικογένειες με παιδιά από προηγούμενους γάμους μπορεί να δημιουργηθούν και καταστάσεις που προκαλούν ανταγωνισμό μεταξύ των παιδιών. Η 12χρονη κόρη του ενός συζύγου μπορεί να νιώσει πραγματικό θυμό εάν της ανατίθεται συχνά η ευθύνη να φροντίζει το 3χρονο παιδί του άλλου συζύγου. Επίσης, όταν υπάρχουν συγκρούσεις μέσα στην νέα οικογένεια - για παράδειγμα, διαφωνίες για το ποιον θα επισκεφτούν στις διακοπές - τα παιδιά συχνά συμμαχούν με τον δικό τους γονέα, σχηματίζοντας στρατόπεδα και επιδεινώνοντας τυχόν υπάρχουσες αντιπαλότητες.

Ιδιωτικότητα και προσωπικός χώρος

Μερικές φορές ζητείται από ένα παιδί να μοιραστεί το δωμάτιό του με έναν θετό αδερφό ή θετή αδερφή, ενώ στο παρελθόν το ίδιο δωμάτιο ήταν δικό του μόνο. Ή όταν τα παιδιά του θετού πατέρα έρχονται να τον επισκεφτούν το σαββατοκύριακο, μπορεί να μετακομίσουν στο δωμάτιό του για μερικές μέρες, κάτι που μερικές φορές δημιουργεί θυμό και ζήλεια.

Η ιδιωτικότητα και ο προσωπικός χώρος γίνονται σημαντικά ζητήματα στις μεικτές οικογένειες. Όποτε είναι δυνατόν, τα παιδιά θα πρέπει να έχουν τα δικά τους δωμάτια. Ακόμα και αν μοιράζονται δωμάτιο, κάθε παιδί θα πρέπει να έχει τα δικά του παιχνίδια και άλλα προσωπικά αντικείμενα, δεν πρέπει να αναγκάζεται να τα κάνει όλα κοινόκτητα.

Η διαχείριση της πειθαρχίας

Όλα τα παιδιά χρειάζονται πειθαρχία. Παρ’όλα αυτά, στις οικογένειες με παιδιά από προηγούμενους γάμους, οι γονείς συχνά δεν είναι σίγουροι ποιος θα πρέπει να την ασκεί. Για παράδειγμα, θα πρέπει ένας θετός πατέρας να πειθαρχεί τα παιδιά της γυναίκας του, ή θα πρέπει μόνο εκείνη να το χειρίζεται;

Πολύ συχνά, οι θετοί γονείς προσπαθούν να επιβάλουν την εξουσία τους και να πειθαρχήσουν άμεσα τα θετά παιδιά τους, αντί να αφήσουν τους βιολογικούς γονείς να έχουν τον κύριο λόγο με τα δικά τους παιδιά. Ιδιαίτερα στους αρχικούς μήνες, οι θετοί γονείς θα πρέπει να παίζουν έναν υποστηρικτικό ρόλο στην πειθαρχία ο κύριος επιβάλλων της πειθαρχίας. Θα πρέπει να αποφεύγουν απόλυτες δηλώσεις όπως «Από δω και πέρα, θα κάνουμε τα πράγματα έτσι!» Το νέο ζευγάρι θα πρέπει σταδιακά να κάνει μια μετάβαση προς μια κοινή εξουσία. Αυτή η μετάβαση μπορεί να επιτευχθεί με μια σταδιακή παραχώρηση εξουσίας από τον βιολογικό γονέα στον θετό πατέρα , λέγοντας κάτι σαν «Όσο είσαι μαζί του, πρέπει να τον ακούς - ή να λογοδοτείς σε μένα».

Μετά από χρόνια μονογονεϊκής ανατροφής, πολλές μητέρες μπορεί να δουν θετικά την παρουσία μιας αρσενικής φιγούρας στο σπίτι και το αντίστροφο. Ωστόσο, η παρουσία του θετού γονέα δεν απαλλάσσει τον βιολογικό γονέα από την ευθύνη να παραμένει ο κύριος φροντιστής των παιδιών. Αν ο νέος ή η νέα σύζυγος γίνει υπερβολικά αποφασιστικός/ή στην ανατροφή των παιδιών, αυτά μπορεί να τον/την απεχθάνονται και να κάνουν παράπονα για τον «κακό» θετό γονέα. Ο βιολογικός γονέας μπορεί να βρεθεί στη μέση ανάμεσα στον σύζυγό και τα παιδιά καθώς κλιμακώνονται οι συγκρούσεις. Και αν πάρει το μέρος του συζύγου, τα παιδιά μπορεί να αισθανθούν προδομένα. Είναι μια κατάσταση που μπορεί και θα έπρεπε να αποφεύγεται.

Επίσης, αν ο νέος σύζυγος και η σύζυγος διαφωνήσουν σε ζητήματα πειθαρχίας, το παιδί μπορεί να αρχίσει να υπονομεύει και να αμφισβητεί την εξουσία του θετού γονέα, κάτι που δεν είναι καλό ούτε για το παιδί ούτε για τη συζυγική σχέση. Όταν οι γονείς διαφωνούν με αυτόν τον τρόπο, χρειάζεται να συμβιβαστούν στις διαφορές τους, διαφορετικά τα προβλήματα θα κλιμακωθούν.

Με τον καιρό, οι θετοί γονείς θα αναπτύξουν μια πιο στενή σχέση με τα παιδιά των συζύγων τους και τελικά θα μπορούν να αρχίσουν να ασκούν περισσότερη επιρροή. Ωστόσο, τουλάχιστον στην αρχή, δεν είναι φρόνιμο να αναλάβουν τον πρωτεύοντα ρόλο στην πειθαρχία στα παιδιά κάποιου άλλου.