Καθημερινές ρουτίνες με φάρμακα για παιδιά με ΔΕΠΥ

Ως γονέας ενός παιδιού με ΔΕΠΥ, ίσως να έχετε ήδη αντιληφθεί ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες της ημέρας που είναι πιο δύσκολες από άλλες. Αν το παιδί σας έχει αρχίσει να παίρνει ένα διεγερτικό φάρμακο, μπορεί να παρατηρήσετε διακυμάνσεις στην προσοχή και στον έλεγχο της συμπεριφοράς του κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς κάθε δόση του φαρμάκου αρχίζει να δρα, δρα αποτελεσματικά και στη συνέχεια η επίδρασή της εξασθενεί. Με τα διεγερτικά φάρμακα, επιπτώσεις όπως η συμπεριφορική ανάκαμψη (μια σύντομη περίοδος οξυθυμίας ή δυσαρέσκειας καθώς το φάρμακο εξασθενεί σε περίπου 4, 8 ή 12 ώρες) μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολίες γύρω από την ώρα του δείπνου ή του ύπνου που γενικά δεν εμφανίζονταν στο παρελθόν. Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να προσαρμοστεί σε αυτές τις αλλαγές, παρατηρώντας πώς και πότε τα συναισθήματα και η συμπεριφορά του τείνουν να διακυμαίνονται καθημερινά και οργανώνοντας το πρόγραμμά του όσο το δυνατόν περισσότερο για να ανταπεξέλθει σε αυτές τις διακυμάνσεις. Αν γνωρίζετε, για παράδειγμα, ότι συνήθως είναι κάπως ανήσυχο και ευερέθιστο για μισή ώρα μετά την άφιξή του από το σχολείο, προγραμματίστε τις σχολικές εργασίες του για μετά από αυτήν την ώρα. Αν το φάρμακο καταστέλλει την όρεξή του σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, προγραμματίστε τα γεύματα έτσι ώστε να αποφεύγονται αυτές οι περίοδοι. Δείξτε ιδιαίτερη προσοχή να το προετοιμάζετε για τις μεταβάσεις μεταξύ δραστηριοτήτων, καθώς είναι πιθανό να είναι ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές γι' αυτό.

Ένα άλλο ζήτημα που πρέπει να λάβετε υπόψη είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιδί σας με ΔΕΠΥ μπορεί μερικές φορές να αντιλαμβάνεται ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Για ένα παιδί που δυσκολεύεται να διαχειριστεί τη συμπεριφορά του ή να διατηρήσει την προσοχή του για περισσότερα από λίγα λεπτά κάθε φορά, οι μονότονες, επαναλαμβανόμενες ή βαρετές δραστηριότητες μπορεί να φαίνονται υπερβολικά μεγάλες και σύντομα γίνονται απολύτως αφόρητες. Το να αναγκάζετε το παιδί σας να συμμετάσχει σε μια τέτοια δραστηριότητα (να απαιτείτε να κάθεται ακίνητο για μεγάλες περιόδους ενώ εσείς συζητάτε με έναν φίλο, να το εντάσσετε σε λέσχες ή ομάδες που περιλαμβάνουν ελάχιστη σωματική δράση και πολύ χρόνο αδράνειας, να περιμένετε να μαζέψει όλα τα παιχνίδια ταυτόχρονα σε ένα ακατάστατο δωμάτιο) πιθανότατα θα οδηγήσει μόνο σε αποτυχία και στην πιθανότητα επακόλουθης τιμωρίας. Ακόμα και οι διασκεδαστικές δραστηριότητες μπορεί να είναι εξαντλητικές με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα, αθλήματα στίβου, που περιλαμβάνουν μεγάλες περιόδους αδράνειας στο γήπεδο, μπορεί να μην είναι μια τόσο καλή δραστηριότητα για παιδιά με ΔΕΠΥ όσο το ποδόσφαιρο, που έχει έναν πολύ πιο γρήγορο και συνεχή ρυθμό. Αποφεύγοντας τέτοιες καταστάσεις ή χωρίζοντας τις δραστηριότητες (συμπεριλαμβανομένων των σχολικών εργασιών) σε μικρά χρονικά διαστήματα, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να βιώσει την επιτυχία καθώς αγωνίζεται να διαχειριστεί τις αντιδράσεις του. Μπορεί επίσης να βοηθήσει να ενημερώνετε το παιδί σας από πριν για το πόσο θα διαρκέσει μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, και ακόμα και να τοποθετείτε ένα χρονόμετρο σε εμφανές σημείο, ώστε να το βοηθάτε να αντιλαμβάνεται πόσος χρόνος έχει περάσει. Αν γνωρίζει ότι έχει ήδη κάνει τα μαθήματά του ή έχει κάνει εξάσκηση στο πιάνο για περισσότερο από το μισό του διαθέσιμου χρόνου, μπορεί να είναι σε θέση (με την υποστήριξη και την καθοδήγησή σας) να συνεχίσει μέχρι το τέλος.

​