Συχνά συμπτώματα υπερκινητικότητας/παρορμητικότητας

Στην πρώιμη παιδική ηλικία (προσχολική και πρώτα σχολικά χρόνια):

• Συμπεριφορά που υποδηλώνει πιθανή παρουσία ΔΕΠΥ, υπερκινητικού-παρορμητικού τύπου: Το παιδί τρέχει στο σπίτι, πηδά και σκαρφαλώνει υπερβολικά σε έπιπλα, δεν μένει ήσυχο για να φάει ή να του διαβάσετε ιστορίες, και συχνά ανακατεύεται σε διαφορετικές καταστάσεις που αφορούν κυρίως στο παιχνίδι.
• Συμπεριφορά που υποδηλώνει διαταραχή υπερκινητικότητας/παρορμητικότητας: Το παιδί συχνά χτυπάει ανθρώπους ή ρίχνει πράγματα κατά το παιχνίδι, τραυματίζεται συχνά και δεν θέλει να καθίσει για ιστορίες ή παιχνίδια.
• Συμπεριφορά εντός φυσιολογικών ορίων: Το παιδί τρέχει σε κύκλους, δεν σταματά να ξεκουραστεί, μπορεί να χτυπάει αντικείμενα ή ανθρώπους και κάνει συνεχώς ερωτήσεις.

Στη μέση παιδική ηλικία (ανώτερες τάξεις δημοτικού έως προεφηβικά χρόνια):

• Συμπεριφορά που υποδηλώνει πιθανή παρουσία ΔΕΠΥ, υπερκινητικού/παρορμητικού τύπου: Το παιδί συχνά μιλάει και διακόπτει, δεν μπορεί να καθίσει ακίνητο κατά τα γεύματα, συχνά νευριάζει όταν παρακολουθεί τηλεόραση, κάνει θόρυβο που ενοχλεί, και αρπάζει παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα από άλλους.
• Συμπεριφορά που υποδηλώνει διαταραχή υπερκινητικότητας/παρορμητικότητας: Το παιδί μπορεί να παρεμβαίνει στα παιχνίδια άλλων παιδιών, να διακόπτει συχνά και να έχει προβλήματα στην ολοκλήρωση των καθηκόντων του.
• Συμπεριφορά εντός φυσιολογικών ορίων: Το παιδί παίζει ενεργητικά παιχνίδια για μεγάλες χρονικές περιόδους. Μπορεί περιστασιακά να κάνει πράγματα παρορμητικά, ειδικά όταν είναι ενθουσιασμένο.

Στην εφηβεία:

• Συμπεριφορά που υποδηλώνει πιθανή παρουσία ΔΕΠΥ, υπερκινητικού/παρορμητικού τύπου: Ο έφηβος είναι ανήσυχος και νευρικός κατά την εκτέλεση οποιασδήποτε ήσυχης δραστηριότητας, διακόπτει και «ενοχλεί» άλλους ανθρώπους, και βρίσκεται συχνά σε μπελάδες. Τα συμπτώματα υπερκινητικότητας μειώνονται ή αντικαθίστανται από μια αίσθηση ανησυχίας.
• Συμπεριφορά που υποδηλώνει διαταραχή υπερκινητικότητας/παρορμητικότητας: Ο έφηβος επιδείκνυει «ανόητες συμπεριφορές» που αρχίζουν να ενοχλούν τους άλλους, και νευριάζει στην τάξη ή ενώ παρακολουθεί τηλεόραση.
• Συμπεριφορά εντός φυσιολογικών ορίων: Ο έφηβος ασχολείται με ενεργητικές κοινωνικές δραστηριότητες (π.χ. χορό) για μεγάλες χρονικές περιόδους και μπορεί να επιδείξει επικίνδυνες συμπεριφορές με συνομηλίκους.