Ιογενείς λοιμώξεις παραγρίπης

Οι ανθρώπινοι ιοί παραγρίπης (HPIVs) είναι μια ομάδα οργανισμών, τύπων 1 έως 4, που προκαλούν διάφορες αναπνευστικές λοιμώξεις. Για παράδειγμα, αποτελούν την κύρια αιτία της λαρυγγίτιδας, η οποία είναι μια φλεγμονή του λάρυγγα (φωνητικό κουτί) και της τραχείας που δυσκολεύει την αναπνοή.

Προκαλούν επίσης ορισμένες περιπτώσεις νοσημάτων του κάτω αναπνευστικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας (μιας λοίμωξης των πνευμόνων) και της βρογχιολίτιδας (μιας λοίμωξης των μικρών αναπνευστικών σωλήνων του πνεύμονα). Μπορούν επίσης να επιδεινώσουν τα συμπτώματα χρόνιας πνευμονικής νόσου στα παιδιά.

Οι ιοί παραγρίπης έχουν περίοδο επώασης 2 έως 6 ημέρες. Μεταδίδονται από άτομο σε άτομο με άμεση επαφή ή με έκθεση σε μολυσμένες εκκρίσεις από τη μύτη ή τον λαιμό. Τα παιδιά συνήθως εκτίθενται στους περισσότερους τύπους παραγρίπης μέχρι την ηλικία των 5 ετών.

Σημάδια και συμπτώματα

Τα παρακάτω συμπτώματα εμφανίζονται σε πολλούς τύπους λοιμώξεων από παραγρίπη, αν και μπορεί να διαφέρουν από παιδί σε παιδί ή από τον έναν τύπο λοίμωξης στον άλλο:

• Ένας τραχύς, βαρύς, υλακώδης βήχας
• Γρήγορη, θορυβώδης ή επίπονη αναπνοή
• Βραχνάδα και συριγμός
• Ερυθρότητα των ματιών
• Καταρροή
• Βήχας
• Πυρετός
• Μείωση της όρεξης
• Έμετος
• Διάρροια

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση των HPIVs μπορεί να γίνει μέσω εξέτασης εκκρίσεων που συλλέγονται από τη μύτη και τον λαιμό ενός άρρωστου παιδιού. Γίνονται καλλιέργειες για ιό ή τεστ για να ανιχνευθούν τμήματα του ιού. Μια αύξηση των αντισωμάτων κατά της παραγρίπης μπορεί να ανιχνευθεί στο αίμα μολυσμένων παιδιών. Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες λοιμώξεις, μπορεί να χρειαστούν αρκετές εβδομάδες μέχρι να εμφανιστούν τα αντισώματα.

Θεραπεία

Η θεραπεία των ιογενών νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκαλούνται από ιούς παραγρίπης, δεν πρέπει να περιλαμβάνει τη χρήση αντιβακτηριακών φαρμάκων, τα οποία δεν είναι αποτελεσματικά κατά των ιών. Οι περισσότερες λοιμώξεις από παραγρίπη δεν απαιτούν ειδική θεραπεία, πέρα από την καταπράυνση των συμπτωμάτων και την ανακούφιση του παιδιού μέχρι να αισθανθεί καλύτερα. Η ασθένεια υποχωρεί από μόνη της. Τα αντιβακτηριακά φάρμακα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο εάν αναπτυχθεί δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη.

Συμβουλευτείτε τον/την παιδίατρό σας σχετικά με το αν θα πρέπει να δώσετε παυσίπονο στο παιδί σας που έχει πυρετό ώστε να μειωθεί η θερμοκρασία του σώματός του. Φροντίστε να πίνει πολλά υγρά.

Ορισμένες υποστηρικτικές θεραπείες είναι ειδικές για τη συγκεκριμένη λοίμωξη που υπάρχει. Στην περίπτωση της λαρυγγίτιδας, η οποία χαρακτηρίζεται από τραχύ, υλακώδη βήχα, το παιδί σας μπορεί να νιώσει καλύτερα αν το πάτε στο μπάνιο, ανοίξετε το ζεστό νερό του ντους και αφήσετε τον ατμό να γεμίσει το δωμάτιο. Ο ζεστός, υγρός αέρας θα διευκολύνει την αναπνοή του. Η εισπνοή ατμού είναι συνήθως βοηθητική, αλλά αν δεν βοηθήσει, βγάλτε το παιδί σας έξω για λίγα λεπτά. Η εισπνοή του υγρού, δροσερού, νυχτερινού αέρα μπορεί να χαλαρώσει τις αναπνευστικές οδούς και το παιδί θα μπορεί να αναπνέει πιο εύκολα.

Ο/Η παιδίατρός σας μπορεί να σας γράψει μια δόση κορτικοστεροειδών για τη λαρυγγίτιδα. Συνήθως αρκεί μία μόνο δόση.

Πρόληψη

Στους πρώτους μήνες ζωής, τα βρέφη έχουν προστασία από ορισμένους τύπους παραγρίπης λόγω των αντισωμάτων που λαμβάνουν από τις μητέρες τους.

Κρατήστε το παιδί σας μακριά από παιδιά που έχουν ιογενείς λοιμώξεις, ιδιαίτερα στα αρχικά και πιο μεταδοτικά στάδια. Η τακτική και ενδελεχής πλύση των χεριών είναι ένας σημαντικός τρόπος για να μειωθούν οι πιθανότητες μετάδοσης των περισσότερων ιογενών λοιμώξεων. Το παιδί σας δεν πρέπει να μοιράζεται μαχαιροπίρουνα και ποτήρια με άρρωστα παιδιά.

Δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο κατά των ιών παραγρίπης, αν και αναπτύσσονται εμβόλια κατά των τύπων 1 και 3.