Συναισθηματική κατανάλωση φαγητού

Τα παιδιά (όπως και οι ενήλικες) χρησιμοποιούν το φαγητό για άλλους λόγους πέρα από την ικανοποίηση της πείνας και των διατροφικών αναγκών. Στην πραγματικότητα, τα παιδιά με παχυσαρκία συχνά τρώνε ως απάντηση στα συναισθήματά τους.

Σκεφτείτε αν οι γονείς σας χρησιμοποιούσαν το φαγητό για παρηγοριά στο σπίτι σας. Αυτό είναι ένα κοινό φαινόμενο, που ξεκινά από τη γέννηση. Το κλάμα ή η ευερεθιστότητα ενός μωρού συνήθως αντιμετωπίζεται με θηλασμό ή βρεφικό γάλα, και το τάισμα γίνεται ένας τρόπος να το ηρεμεί και να το καταπραΰνει. Στα γενέθλια και τις γιορτές, όταν τα παιδιά περιβάλλονται από οικογένεια και αισθάνονται αγαπημένα, συχνά τους δίνονται μπισκότα ή άλλα επιδόρπια που γίνονται σύμβολο αυτής της αγάπης και της φροντίδας.

Στις μέρες μας, όταν το δικό σας παιδί αισθάνεται άγχος, ίσως σε σχέση με ένα επερχόμενο τεστ μαθηματικών ή επειδή το πειράζουν στο σχολείο, μπορεί να στραφεί ξανά στο φαγητό ως έναν τρόπο να νιώσει καλύτερα. Ταυτόχρονα, ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι πέρα από την παρηγοριά που μπορεί να ωθήσουν τα παιδιά να φάνε.

Μήπως το παιδί σας καταφεύγει στο φαγητό όταν βιώνει κάποιο από τα παρακάτω;

• Βαρεμάρα
• Ανασφάλεια
• Θυμός
• Κατάθλιψη
• Μοναξιά
• Ευτυχία
• Άγχος
• Κούραση
• Απογοήτευση
• Πικρία

Αν και το φαγητό μπορεί να γίνει ένας ευπρόσδεκτος σύντροφος για το παιδί σας, το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτό που περίμενε. Παραδόξως, αν τρώει υπερβολικά ως τρόπο να απαλύνει αισθήματα ανασφάλειας ή κατάθλιψης, για παράδειγμα, ή ίσως εξαιτίας άγχους για μια προφορική παρουσίαση που πρέπει να κάνει στο σχολείο, μπορεί να αισθανθεί ακόμα χειρότερα μετά από μια υπερκατανάλωση, γνωρίζοντας ότι αυτό μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα βάρους του. Πριν ακόμα χωνευτεί το φαγητό, μπορεί να αισθάνεται ενοχή ή ντροπή.

Στην πραγματικότητα, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις σας ως γονιός είναι να καθορίσετε μαζί με το παιδί σας αν τρώει για τους σωστούς λόγους. Κάντε στον εαυτό σας ερωτήσεις όπως: 
Τρώει σε άλλες ώρες πέρα από τα κανονικά γεύματα και τα σνακ; Τσιμπολογά σε κάθε ευκαιρία; Ποιοι παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην υπερφαγία του και απαιτούν να παρέμβασή σας;

Αποφύγετε να επιβραβεύετε τα παιδιά με φαγητό

Ορισμένοι γονείς συμβάλλουν άθελα τους στην παιδική παχυσαρκία επιβραβεύοντας τα παιδιά τους με φαγητό (ένα «Α» σε ένα διαγώνισμα οδηγεί συχνά σε μια έξοδο στο παγωτατζίδικο;). Υπάρχουν άλλοι, πιο υγιεινοί τρόποι για να προσφέρετε έπαινο και ανταμοιβές. Για ένα μικρό παιδί, τι λέτε να του δώσετε μερικά αυτοκόλλητα ως ανταμοιβή, ή να κανονίσετε μια βόλτα για να αγοράσετε ένα παιχνίδι ή ένα νέο ζευγάρι παπούτσια;

Μην υποτιμάτε τη σημασία του προφορικού επαίνου. Όταν το παιδί σας κάνει κάτι σωστά, πείτε του το. Παρατηρήστε πώς τα λόγια αναγνώρισης μπορούν να του ανεβάσουν την αυτοεκτίμηση και να το βοηθήσουν να παραμείνει προσηλωμένο στο να συνεχίσει να παίρνει τις σωστές αποφάσεις για την υγεία και το βάρος του. Ακόμα και όταν δυσκολεύεται να μείνει στο σωστό δρόμο με τη διατροφή του, αναζητήστε άλλους τρόπους να το επαινέσετε ("Περπάτησες περισσότερο από μισό χιλιόμετρο σήμερα, αυτό είναι υπέροχο!"). Όταν οπισθοχωρεί, μην του γκρινιάζετε ούτε να το κάνετε να νιώσει ότι απέτυχε. Ενθαρρύνετέ το να συνεχίσει να προχωρά, και ακόμα κι αν παραπονιέται περιστασιακά («Θέλω ένα αναψυκτικό, όχι νερό»), ενθάρρύνετέ το να συνεχίσει την προσπάθεια. Πρόσφέρετέ του όλη την υποστήριξη που χρειάζεται και του αξίζει.

Προσοχή στα λόγια σας

Είναι σημαντικό οι γονείς να προσέχουν τον τρόπο που μιλούν στα παιδιά τους. Είναι κυρίως αρνητικός; Είναι συχνά επικριτικός; Είναι δύσκολο για οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, να κάνει αλλαγές σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Μερικοί γονείς προσπαθούν πραγματικά να ντροπιάσουν τα παιδιά τους με υπερβολικό βάρος για να τα αναγκάσουν να αλλάξουν («Μπίλι, παχαίνεις πάλι!»), υποθέτοντας ότι, αν το ίδιο το παιδί βλέπει τον εαυτό του ως άσχημο, θα βρει κίνητρο να χάσει βάρος. Μην βασίζεστε σε αυτή τη στρατηγική. Ακόμα και αν το παιδί σας καταφέρει να κάνει αλλαγές υπό αυτές τις συνθήκες, οι βελτιώσεις αυτές δεν είναι πιθανό να διαρκέσουν χωρίς κάποιο γονεϊκό έπαινο και θετική ενίσχυση.