Αξιολόγηση μαθησιακών δυσκολιών

Μια βασική αξιολόγηση περιλαμβάνει:

1. Αξιολόγηση της γνωστικής λειτουργίας (τεστ νοημοσύνης)
2. Μαθησιακή αξιολόγηση της σχολικής επίδοσης (τυποποιημένα τεστ)
3. Αξιολόγηση άλλων επιτελικών λειτουργιών (μνήμη, προσοχή, συγκέντρωση, οργάνωση)
4. Αξιολόγηση κινητικών δεξιοτήτων
5. Ψυχοσυναισθηματική αξιολόγηση
6. Κοινωνική αξιολόγηση (οικογένεια και περιβάλλον)

Η διαδικασία αξιολόγησης μπορεί να είναι πολύπλοκη, χρονοβόρα και περίπλοκη στην κατανόησή της, τόσο από τους γονείς όσο και από τα παιδιά. Μερικές φορές είναι αρκετά δαπανηρή, εάν πραγματοποιηθεί εκτός του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα πρέπει να ξεκινήσετε με την αδρή αξιολόγηση που παρέχει το σχολείο του παιδιού σας. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πού γίνονται, αυτές οι αξιολογήσεις μπορούν να είναι πολύ κατατοπιστικές και ταυτόχρονα να έχουν προληπτικό χαρακτήρα, καθώς εισηγούνται το είδος της δυσκολίας, τη σχολική μονάδα, το πλαίσιο φοίτησης και τα ειδικά εξατομικευμένα προγράμματα που αφορούν στον/στην κάθε μαθητή/τρια. Παρέχουν επίσης συμβουλευτική υποστήριξη τόσο στο εκπαιδευτικό προσωπικό όσο και στους γονείς. Στη χώρα μας υπάρχουν τα ΚΕΔΑΣΥ (Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης) που είναι δημόσιες εκπαιδευτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Στόχος τους είναι η αξιολόγηση και υποστήριξη μαθητών/τριών (4-22 ετών) με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αναπηρίες ή μαθησιακές δυσκολίες προτείνοντας παράλληλη στήριξη ή ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα.

Η συνολική διαδικασία της αξιολόγησης μπορεί να είναι πολύπλοκη και να εμπλέκει πολλά άτομα στο πλαίσιο της διεπιστημονικής συνεργασίας, όπως παιδίατρους, παιδοψυχίατρους, ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές κ.α. Αφού γίνει η αξιολόγηση σχεδιάζονται κατάλληλες παρεμβάσεις, γίνονται παραπομπές και προγραμματίζονται επαναληπτικές αξιολογήσεις. Μόλις ολοκληρωθεί μια αξιολόγηση, τα σχολεία συνήθως οργανώνουν μία συνάντηση για να συζητήσουν διεξοδικά τα ευρήματα και το πρόγραμμα εκπαιδευτικής παρέμβασης που έχει προταθεί από τους αρμόδιους φορείς. Σε αυτή τη συνάντηση μπορεί να παρευρίσκονται ο/οι δάσκαλος/οι του παιδιού σας, ο σχολικός σύμβουλος, ο ειδικός παιδαγωγός, ο διευθυντής και ο σχολικός ψυχολόγος.

Όταν ανακοινώσετε τη μαθησιακή δυσκολία στο παιδί σας, αποφεύγετε πομπώδεις, αρνητικές ταμπέλες όπως «μαθησιακές δυσκολίες», «με αναπηρία» και «υπερκινητικός». Αντίθετα, βοηθήστε το να βλέπει τον εαυτό του με έναν ολιστικό και θετικό τρόπο που αναγνωρίζει τις αδυναμίες, αλλά τονίζει ταυτόχρονα τα δυνατά σημεία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.

Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες γενικά ανταποκρίνονται καλά σε μια ευαίσθητη και κατάλληλα σχεδιασμένη αξιολόγηση και παρέμβαση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν το πρόγραμμα της παρέμβασης είναι υποστηρικτικό, δεν αποδίδει ευθύνες στο παιδί, και στον γονέα, εστιάζει στα παρόντα προβλήματα, δίνει κατευθύνσεις και σε άλλες σχετικές δυσκολίες και επιτρέπει στο παιδί να στοχεύσει σε υψηλότερο επίπεδο γεγονός που θα έχει σαν αποτέλεσμα να νιώθει αυτοεκτίμηση, αυτονομία και να έχει κίνητρα για να βελτιωθεί. Τέλος, μπορεί να είναι χρήσιμο να του δείξετε επιτυχημένους ενήλικες που επίσης έχουν μαθησιακές δυσκολίες.