Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου, μια μόλυνση του ανώτερου γυναικείου γεννητικού συστήματος, αποτελεί μια σοβαρή επιπλοκή ορισμένων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων. Εμφανίζεται συχνότερα σε έφηβες και νεαρές γυναίκες. Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου μπορεί να επηρεάσει τη μήτρα, τις ωοθήκες και τις σάλπιγγες.

Οι σεξουαλικά μεταδιδόμενοι μικροοργανισμοί, ειδικά εκείνοι που ευθύνονται για τη γονόρροια (Neisseria gonorrhoeae) και τις λοιμώξεις από χλαμύδια (Chlamydia trachomatis), θεωρούνται ότι αποτελούν την αιτία των περισσότερων περιπτώσεων φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις εμπλέκονται και άλλοι μικροοργανισμοί. Τα μικρόβια από αυτές τις λοιμώξεις μετακινούνται από το κόλπο και τον τράχηλο στο ανώτερο γεννητικό σύστημα.

Σημάδια και συμπτώματα

Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν εμφανή σημάδια ή συμπτώματα, αλλά η λοίμωξη μπορεί ακόμα να βλάψει το αναπαραγωγικό σύστημα. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου προκαλεί επίμονο πόνο και ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα ή στην πύελο, με ένταση που μπορεί να κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή. Αυτά τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται περίπου μια εβδομάδα μετά την έναρξη της περιόδου.

Πρόσθετα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Πυρετό
• Έμετο
• Ανώμαλη κολπική έκκριση
• Ανώμαλη έμμηνος ροή
• Πόνος στην άνω δεξιά κοιλιακή χώρα (σπάνιο)

Πότε να επικοινωνήσετε με τον/την παιδίατρο

Εάν η κόρη σας παραπονεθεί για συμπτώματα που σχετίζονται με τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, πρέπει να εξεταστεί από τον/την παιδίατρό της αμέσως, ακόμα και αν αρνείται ότι είχε σεξουαλική επαφή.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου δεν είναι εύκολο να διαγνωστεί. Δεν υπάρχει ένα μόνο σημάδι, σύμπτωμα ή εργαστηριακή εξέταση που να παρέχει οριστική διάγνωση της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου. Ο γιατρός σας θα κάνει τη διάγνωση με βάση μια κλινική εξέταση και εργαστηριακές εξετάσεις των τραχηλικών εκκρίσεων. Μερικές φορές ο/η παιδίατρος μπορεί να χρησιμοποιήσει υπερηχογράφημα ή μια εξέταση των κοιλιακών και πυελικών οργάνων χρησιμοποιώντας έναν μικρό εύκαμπτο σωλήνα που ονομάζεται λαπαροσκόπιο. Αυτές οι μέθοδοι μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της φλεγμονώδης νόσος της πυέλου από παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα, όπως η σκωληκοειδίτιδα, η ρήξη κύστης ωοθήκης ή η εξωμήτρια (σαλπιγγική) κύηση.

Οι έφηβες με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου θα πρέπει να εξετάζονται για σύφιλη και γονόρροια, καθώς και για χλαμύδια, ηπατίτιδα Β και λοίμωξη από HIV.

Θεραπεία

Για τις περισσότερες περιπτώσεις φλεγμονώδους νόσου της πυέλου συνταγογραφείται αντιβιοτική θεραπεία από του στόματος, συνήθως με περισσότερα από ένα φάρμακα. Οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξεταστούν μέσα σε λίγες ημέρες για να διασφαλιστεί ότι η θεραπεία είναι αποτελεσματική.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή τα αντιβιοτικά πρέπει να χορηγηθούν ενδοφλέβια αντί με μορφή χαπιών, η ασθενής πρέπει να νοσηλευτεί. Οι σεξουαλικοί σύντροφοι οποιουδήποτε κοριτσιού με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου κατά τις προηγούμενες 60 ημέρες θα πρέπει να εξεταστούν για χλαμυδιακή λοίμωξη και γονόρροια, ακόμα και αν δεν έχουν συμπτώματα.

Ποια είναι η πρόγνωση;

Η αντιβιοτική θεραπεία επιλύει με επιτυχία τις περισσότερες φλεγμονώδεις νόσους της πυέλου. Ως μέρος αυτής της θεραπείας, η ασθενής με φλεγμονή της πυέλου θα πρέπει να αποφεύγει τη σεξουαλική επαφή μέχρι αυτή και ο/οι σεξουαλικός/κοί σύντροφοί της να ολοκληρώσουν την αγωγή με τα συνταγογραφημένα φάρμακα.

Οι επιπλοκές μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και αν η φλεγμονή θεραπευτεί. Μερικά κορίτσια στην εφηβεία και ενήλικες γυναίκες εμφανίζουν επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και χρόνιο πυελικό πόνο. Οι γυναίκες με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου έχουν αυξημένο κίνδυνο (έξι φορές μεγαλύτερο) εξωμήτριας ή σαλπιγγικής κύησης, καθώς και υψηλότερο κίνδυνο υπογονιμότητας εξαιτίας ουλώδους ιστού στις σάλπιγγες.

Πρόληψη

Οι έφηβοι πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες για το πώς να έχουν ασφαλείς σεξουαλικές επαφές και να προφυλάσσονται από τις σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Οι έφηβες και οι νεαρές γυναίκες μπορούν επίσης να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης φλεγμονώδους νόσου της πυέλου αποφεύγοντας τις κολπικές πλύσεις. Ορισμένες έρευνες υποδεικνύουν ότι οι κολπικές πλύσεις διασπείρουν βακτήρια στο ανώτερο γεννητικό σύστημα.