Δερματικές παθήσεις και αθλητική συμμετοχή

Οι περισσότερες δερματικές παθήσεις δεν επηρεάζουν τη συμμετοχή σε αθλήματα. Ως γενικός κανόνας, οι νέοι με δερματικές παθήσεις θα πρέπει να επιτρέπεται να συμμετέχουν σε αθλήματα, εφόσον δεν υπάρχει κίνδυνος επαφής αίματος ή σωματικών υγρών με άλλους αθλητές. Οι δερματικές παθήσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν τη συμμετοχή μπορούν να χωρισθούν σε προσωρινές και μακροχρόνιες.

Προσωρινές δερματικές παθήσεις

Οι προσωρινές δερματικές παθήσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν τις αθλητικές δραστηριότητες είναι:

• Τραυματισμοί του δέρματος. Τραυματισμοί, όπως κοψίματα και εκδορές πρέπει να καλύπτονται για να αποφευχθεί η επαφή αίματος ή σωματικών υγρών με άλλο παίκτη.
• Φουσκάλες από τριβή. Αυτές μπορούν να αποφευχθούν με ξήρανση των ποδιών, λίπανση με βαζελίνη και διασφάλιση της σωστής εφαρμογής του παπουτσιού. Οι φουσκάλες που έχουν ήδη σχηματιστεί μπορούν να αφεθούν ως έχουν και να καλυφθούν με επίδεσμο ή να στραγγιστούν προσεκτικά. Γενικά, δεν πρέπει να αφαιρείται το εξωτερικό στρώμα της φουσκάλας.
• «Θηλή δρομέα» (Jogger’s Nipple). Η τριβή του υφάσματος στις θηλές μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό και αιμορραγία. Μπορεί να αποφευχθεί στις γυναίκες με τη χρήση αθλητικών σουτιέν και στους άνδρες με την εφαρμογή βαζελίνης ή ταινίας, ή φορώντας συνθετικά ή μεταξωτά πουκάμισα.
• Δηλητήριο από κισσό/δρυς. Αυτό το εξάνθημα οφείλεται σε αλλεργία στα φυτά. Δεν είναι μεταδοτικό. Ωστόσο, οι ανοιχτές πληγές ή οι φουσκάλες πρέπει να καλύπτονται έτσι ώστε κανένα υγρό να μην μπορεί να έρθει σε επαφή με άλλο παίκτη.

Δερματικές λοιμώξεις

Οι αθλητές/τριες με ορατά σημεία δερματικής λοίμωξης δεν πρέπει να επιτρέπεται να συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, σύγκρουσης ή περιορισμένης επαφής. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή της εξάπλωσης της λοίμωξης σε άλλους αθλητές. Αυτές περιλαμβάνουν:

• Πυρετικές φουσκάλες και επιχείλιο έρπητα. Προκαλούνται από τον ιό του έρπητα. Φαίνονται σαν συστάδες από μικρές φουσκάλες που στεγνώνουν σύντομα και σχηματίζουν κρούστα.
• Herpes gladiatorum. Ένας τύπος λοίμωξης από έρπητα σε παλαιστές που προκαλεί βλάβες στο δέρμα. Αυτή η λοίμωξη είναι πολύ μεταδοτική και μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα μεταξύ συναθλητών ή αντιπάλων. Τα εξανθήμαυα μοιάζουν με ερπητικές φουσκάλες σε άλλα σημεία της κεφαλής.
• Καλόγεροι και μολυσματικό κηρίο. Οι καλόγεροι είναι επώδυνοι ερυθροί όζοι με μικρές λευκές ή κίτρινες κεφαλές πύον στην κορυφή. Το μολυσματικό κηρίο έχει μεγάλες φουσκάλες γεμάτες πύον ή ρηχές διαβρωμένες περιοχές καλυμμένες με κίτρινες κρούστες. Αυτές οι λοιμώξεις συνήθως προκαλούνται από βακτήρια του σταφυλόκοκκου. Μερικές φορές ο σταφυλόκοκκος μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα με αντιβιοτικά. Άλλες φορές, ωστόσο, μπορεί να είναι στέλεχος ανθεκτικό στα αντιβιοτικά (επίσης ονομάζεται MRSA). Αυτό το ανθεκτικό μικρόβιο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια εάν δεν αναγνωριστεί και αντιμετωπιστεί νωρίς.
• Δερματομυκητίαση. Αυτή η λοίμωξη προκαλείται από μύκητα, παρόμοιο με τον μύκητα που προκαλεί το πόδι αθλητή. Μπορεί να μοιάζει με ένα στρογγυλό ή ωοειδές μπάλωμα με ροζ ή κόκκινα υπερυψωμένα όρια καλυμμένα με λεπτά λέπια δέρματος. Το κέντρο μπορεί να φαίνεται φυσιολογικό. Η δερματομυκητίαση σε παλαιστές ονομάζεται συνήθως tinea gladiatorum.
• Ψώρα. Ένα πολύ κνησμώδες εξάνθημα που είναι εξαιρετικά μεταδοτικό. Μοιάζει με μικρούς ροζ ή κόκκινους όζους και συχνά βρίσκεται στα χέρια μεταξύ των δακτύλων και στον καρπό.

Μακροχρόνιες δερματικές παθήσεις

Οι αθλητές με μακροχρόνια δερματικά προβλήματα συνήθως δεν περιορίζονται στη συμμετοχή τους σε αθλήματα. Ορισμένες παθήσεις απαιτούν ιδιαίτερη φροντίδα για να αποφευχθεί η επιδείνωση του δερματικού προβλήματος. Αυτό περιλαμβάνει:

• Ψωρίαση και λεύκη. Οι αθλητές/τριες πρέπει να προστατεύουν το δέρμα τους από γδαρσίματα για να αποφύγουν την εμφάνιση του δερματικού προβλήματος.
• Προβλήματα ευαισθησίας στον ήλιο. Οι αθλητές/τριες πρέπει να χρησιμοποιούν αντηλιακό και να φορούν καπέλα και προστατευτικά ενδύματα για τον ήλιο.
• Κληρονομικές διαταραχές με φουσκάλες. Οι αθλητές/τριες πρέπει να χρησιμοποιούν προστατευτικά μαξιλαράκια και να αποφεύγουν όσο το δυνατόν περισσότερο τραυματισμούς από τριβή.
• Κνίδωση. Οι αθλητές μπορεί να έχουν έξαρση κατά τη διάρκεια της αθλητικής δραστηριότητας και πρέπει να έχουν διαθέσιμα φάρμακα.