Πότε μπορεί ένας αθλητής/μια αθλήτρια να επιστρέψει στο αγώνισμά του/της;

1) Ποια είναι η διάγνωση;

Μια ακριβής διάγνωση είναι καθοριστικής σημασίας για τον προσδιορισμό της αιτίας των συμπτωμάτων, των καλύτερων θεραπευτικών επιλογών, του χρονικού πλαισίου ανάρρωσης και του αναμενόμενου επιπέδου ανάκαμψης. Γενικές ταμπέλες όπως «διάστρεμμα γόνατος» ή «σπασμός πλάτης» δεν παρέχουν αρκετές πληροφορίες για να καταρτιστεί σχέδιο θεραπείας ή να καθοριστεί η διάρκεια της ανάρρωσης.

2) Πώς επηρεάζει η πάθηση την απόδοση;

Θα εμποδίσει η πάθηση την ικανότητα του αθλητή να προπονείται και να αγωνίζεται; Για παράδειγμα, επηρεάζει δυσμενώς την αντοχή, την ευελιξία, τη δύναμη ή τον συντονισμό;

3) Ποιος είναι ο κίνδυνος η πάθηση να επιδεινωθεί λόγω της συμμετοχής στο άθλημα;

Οι τραυματισμοί συμβαίνουν σε ευάλωτες δομές. Ως αποτέλεσμα του τραυματισμού, η τραυματισμένη δομή μπορεί να γίνει ακόμη πιο ευάλωτη. Εάν ένας αθλητής επιστρέψει πριν από την πλήρη ανάρρωση, ο τραυματισμός θα επιδεινωθεί προβλέψιμα. Οι ήπιες στρεβλώσεις μπορούν να γίνουν σοβαρές. Ένα κάταγμα κόπωσης μπορεί να εξελιχθεί σε πλήρες κάταγμα. Μια διάσειση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο δεύτερου εγκεφαλικής κάκωσης ή, σπάνια, θανάτου.

4) Ποιος είναι ο κίνδυνος δευτερογενούς τραυματισμού;

Όταν οι αθλητές προτιμούν ή προσπαθούν να προστατεύσουν ένα τραυματισμένο σημείο, μπορεί να εκθέσουν άλλα μέρη του σώματος σε τραυματισμό και να υποστούν «δευτερογενείς» τραυματισμούς. Αν ένας τραυματισμένος ποδοσφαιριστής δεν μπορεί να εκτελέσει σωστά ένα σουτ, οι συμπαίκτες του μπορεί να τραυματιστούν δευτερογενώς. Δευτερογενείς τραυματισμοί μπορούν επίσης να προκύψουν αν υπάρχει μεταδοτική ασθένεια που μπορεί να εξαπλωθεί μέσω επαφής με άλλους συμπαίκτες ή αντιπάλους.

5) Ποια ήταν η επίδραση της θεραπείας;

Υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία για την πάθηση; Έχει πραγματοποιηθεί θεραπεία; Πόσο αποτελεσματική είναι η θεραπεία; Υπάρχουν τυχόν αρνητικές επιπτώσεις από τη θεραπεία; Ολοκληρώθηκε η θεραπεία; Έχουν αποκατασταθεί οι ελλείψεις από τον τραυματισμό ή την ασθένεια;

6) Μπορεί το άθλημα ή το επίπεδο συμμετοχής να τροποποιηθεί για να γίνει πιο ασφαλές;

Μπορεί ο αθλητής/η αθλήτρια προσωρινά να αγωνιστεί σε άλλη θέση ή να μειώσει συγκεκριμένες δραστηριότητες χωρίς να διακινδυνεύσει την ανάρρωση; Μπορούν να μειωθούν οι ώρες προπόνησης ή ο αριθμός των ομάδων κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης; Μπορεί η τεχνική ή ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για το άθλημα να τροποποιηθεί ώστε να επιτρέψει στον αθλητή να συνεχίσει να αγωνίζεται;

7) Υπάρχουν δημοσιευμένες οδηγίες που αφορούν την απόφαση για επιστροφή στην αγωνιστική δράση;

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής δημοσιεύει οδηγίες που απαντούν σε πολλά ζητήματα σχετικά με την ασφαλή συμμετοχή/επιστροφή στην αγωνιστική δράση. Επειδή οι οδηγίες μπορεί να είναι ελλιπείς, αμφιλεγόμενες ή ασαφείς όσον αφορά το συγκεκριμένο ερώτημά σας για επιστροφή στο παιχνίδι, η συζήτηση με το γιατρό σας είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την πλήρη κατανόηση των επιπτώσεων των δημοσιευμένων οδηγιών στην απόφαση επιστροφής σας.

8) Υπάρχει δυσανάλογα υψηλός κίνδυνος για περαιτέρω τραυματισμό;

Όλα τα αθλήματα έχουν κάποιον κίνδυνο τραυματισμού. Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος για τα αθλήματα επαφής και σύγκρουσης. Σοβαροί και μακροχρόνιοι τραυματισμοί μπορούν επίσης να προκύψουν σε αθλήματα χωρίς επαφή και σε αθλήματα αντοχής. Αυτοί οι κίνδυνοι πρέπει να γίνουν κατανοητοί και να γίνουν αποδεκτοί από τον αθλητή και την οικογένεια πριν από τη συμμετοχή σε οποιοδήποτε άθλημα. Ωστόσο, αν ο τραυματισμός ή η ασθένεια αυξάνουν ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο, μπορεί να είναι ασύμφορο να αγωνιστεί κανείς. Όταν ο κίνδυνος για περαιτέρω τραυματισμό είναι δυσανάλογα υψηλός, οι γιατροί έχουν την ευθύνη να εντοπίζουν αυτές τις καταστάσεις και να προτείνουν αλλαγές ή περιορισμούς στη συμμετοχή.

9) Υπάρχει ενημερωμένη συγκατάθεση;

Το να αγωνίζεται κανείς μπορεί να μην φαίνεται να έχει καμία σχέση με τον προγραμματισμό μιας χειρουργικής επέμβασης, αλλά και οι δύο δραστηριότητες απαιτούν ενημερωμένη συγκατάθεση. Τα προηγούμενα ερωτήματα βοηθούν στον καθορισμό του κινδύνου για περαιτέρω τραυματισμό ή άλλες επιπλοκές που σχετίζονται με την επιστροφή στο παιχνίδι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι γνωστός. Σε άλλες περιπτώσεις, ο κίνδυνος είναι υψηλότερος ή απαράδεκτος. Όποια και αν είναι η περίπτωση, η επιστροφή στο παιχνίδι δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί παρά μόνο όταν όλοι οι κίνδυνοι γίνουν κατανοητοί και κριθούν αποδεκτοί από τον αθλητή, την οικογένεια και το γιατρό.

10) Θέλει ο αθλητής να αγωνιστεί;

Οι περισσότεροι νεαροί αθλητές/νεαρές αθλήτριες που απολαμβάνουν τα αθλήματα θέλουν να επιστρέψουν μετά από έναν τραυματισμό ή μια ασθένεια. Αν οι αθλητές/τριες δεν θέλουν να επιστρέψουν, δεν πρέπει να παίρνουν άδεια για συμμετοχή. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ένας αθλητής μπορεί να μην θέλει να επιστρέψει. Μπορεί να είναι ο φόβος για περαιτέρω τραυματισμό, η ανησυχία ότι ο τραυματισμός τους δεν τους επιτρέπει να αγωνιστούν το ίδιο καλά, η απώλεια ενδιαφέροντος, η εξουθένωση ή η πίεση από προπονητές, γονείς ή άλλους. Όποιος και να είναι ο λόγος, οι αθλητές/τριες που δεν θέλουν να αγωνιστούν δεν πρέπει να πιέζονται να επιστρέψουν — ακόμα κι αν ο τραυματισμός έχει υποχωρήσει.